Danıştay 9. Daire E.2019/1471 K.2022/2314

Dava konusu istem: Davacı şirketin malvarlığı üzerine uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemin dayanağı ödeme emirlerine konu borcun kesinleşmesi üzerine 2008 ve 2014 tarihlerinde davacının taşınmazlarına haciz uygulandığı, yine e-haciz işlemlerinin de 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 yıllarının muhtelif dönemlerinde tesis edildiği, şirket tarafından 18/04/2011 tarihinde 6111 sayılı Yasa, 27/10/2014 tarihinde 6552 sayılı Yasa, 17/02/2017 tarihinde ise 6736 sayılı Yasa'dan faydalanılarak borçların yapılandırıldığı, ödeme planına uyulmadığından tecillerin iptal edildiği,

yapılandırmalar nedeniyle zamanaşımının kesildiği ve borcun zamanaşımına uğramadığı, usulüne uygun yapılan takip ve tahsil süreci neticesinde davacı tarafından ödenmeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla tesis edilen haciz işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haciz işleminin dayanağı vergi borçlarının zamanaşımına uğradığı, idare tarafından yapılan cüzi ödemelerin zamamaşımına kesmeye yönelik olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.