Danıştay 9. Daire E.2019/1668 K.2022/444

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım satışları için fatura düzenlenmediği, bu satışlardan elde edilen hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ve bir kısım sevk irsaliyesinin ibraz edilmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen; tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan üç kat vergi ziyaı cezalı 2012/Mart, Eylül, Kasım dönemleri katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi inceleme raporunda, flash bellekte yer alan dijital veriler ile sipariş fişlerinde yer alan tutarların sıhhatinin şüpheli olduğu inceleme elemanınca da kabul edilerek, söz konusu verilerin banka hesap hareketleri ile desteklenmeye muhtaç olduğunun belirtildiği, banka hesap hareketlerinin incelenmesi sonucunda ise, davacının fatura tutarlarından daha yüksek oranda tahsilat gerçekleştirdiğine dair bir bulguya rastlanılamadığından, verilerin sıhhatindeki şaibenin bu nedenle giderilemediği,

inceleme elemanı tarafından ikrar olarak kabul edilen "hasılatının yaklaşık %2-3'ü kadar bir kayıt dışı satış olduğunu tahmin ettikleri" beyanından önce mükellef kurum temsilcisinin "pazarlama elemanlarının müşterilere yapılan satışlar için fatura düzenlemeyip tahsil etttikleri paraları kendilerinin aldıklarını tespit ettikleri, bu durumu öğrenince bu kişileri işten çıkardıkları"nın beyan ettiği, buna göre, ifadenin bir bütün olarak değerlendirilmesinden, şirkete ait emtiayı kayıt dışı olarak kendi adlarına satan, satış bedelini de kendileri alıkoyan ve bu fiilin tespiti üzerine şirket tarafından işten çıkarıldığı,

eski çalışanlarca şirkete bu fiille zarar verilmesi nedeniyle beyanın ikrar olarak değerlendirilemeyeceği, bu haliyle, ortada kayıt dışı satılan bir miktar emtianın bulunduğu varsayılsa bile; satışlardan elde edilen gelirin, davacı şirketin bilgisi dahilinde şirket tarafından mı yoksa şirketin bilgisi dışında eski çalışanlar tarafından mı elde edildiğinin halen belirsiz olduğu, öte yandan, davacı şirketin bir kısım sevk irsaliyesinin iptal edilmesi ve ibraz edilememesi,

ilgili yılda sevk irsaliyesi ve fatura düzenlenmeksizin satış gerçekleştirdiğinin iki farklı tutanakla tespit edilmiş olması gibi diğer tespitler davacı şirketin kayıt dışı satış gerçekleştirdiği yönünde kuşku oluşturmaktaysa da; eldeki verilerin, kayıt dışı hasılatın varlığı, varsa boyutu ve kim tarafından elde edildiği sorularının cevabını verebilmek için yeterli bulunmadığı, bu durumda, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olduğu anlaşılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu edilen Vergi Mahkemesi kararının, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla değişik 45/3. maddesine istinaden istinaf başvurusu reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporunun 4.5. Belgesiz Satış Hasılatının Tespiti başlıklı bölümündeki tespitlerle beraber davacının kanuni temsilcisi "...o dönemde bu satışlar için size kesin bir rakam vermemiz mümkün olmaz ama hasılatımızın yaklaşık %2-3'üne kadar kayıt dışı satış olduğunu tahmin ediyoruz..." şeklindeki ifadesi dikkate alınarak toplam satışların %3'üne kadar olan kısmının kayıt dışı hasılat kabul edilerek kurumlar vergisinin hesaplanmasında dikkate alındığı, kanuni temsilcinin ifadesinin vergi inceleme tutanağının 12. maddesiyle tespit edilerek imza altına alındığı, dava konusu cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.