Danıştay 9. Daire E.2019/1697 K.2022/367

Dava konusu istem: Davacı adına, pos cihazı ile ikrazatçılık faaliyetinde bulunarak elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2012 yılı gelir vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporları incelendiğinde, davacının 2012 yılında POS cihazı ile gerçekleştirdiği işlemlerin toplamının 12.206.236,50 TL tutarında olduğunun belirtilmesine karşın sadece dokuz (9) kişinin ifadesine başvurulduğu, anılan kişilerden ikisinin ise aynı kişiler olduğu, davalı idare tarafından dosyaya ibraz edilen ifade tutanaklarının incelenmesinden, ifadesine başvurulan şahıslardan hiç birinin kredi kartlarını nakit temini için kullandıkları yönünde beyanlarının bulunmadığı,

söz konusu şahsı tanımadıkları bahsi geçen tarihlerde cep telefonu, bilgisayar, mobilya veya başkaca mal veya hizmet aldıklarını, aradan zaman geçmesi nedeniyle bu alış verişlere ilişkin belge ibraz edemeyeceklerini beyan ve ifade ettikleri, davacının altın alım-satımı faaliyetinde bulunmadığına ilişkin yapılmış somut bir tespitin olmadığı,

davacının kısa sayılabilecek bir sürede gerçekleşen yüksek hasılatı ve defter ve belgelerini inceleme için ibraz edilmemesinin inceleme dönemine ait tüm hasılatının POS cihazı kullanılarak yapılan çekimler ile faiz karşılığında borç para verme faaliyeti kapsamında elde edildiğini tek başına göstermeyeceği, vergi inceleme elemanının her türlü inceleme yapmaya yetkisi bulunmasına rağmen vergi tekniği raporunda yer alan ve gerçek olabileceği değerlendirilen işlemlere ilişkin somut bir tespit yapılmadığı,

anılan durumların matrah hesaplanmasında dikkate alınmadığı dolayısıyla faiz geliri elde edildiğinin somut olarak ortaya konulmadan, hukuken itibar edilebilir yeterli bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın kanaate dayalı olarak matrah takdiri yoluna gidildiği, davacının POS cihazı kullanmak suretiyle faiz karşılığında borç para verme faaliyetinde bulunduğu ve bu faaliyetinden elde etmiş olduğu faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2012/Ocak ilâ Aralık dönemine ilişkin olarak re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İfadesi alınan şahısların çoğunun bilgisayar, cep telefonu, mobilya gibi ürünleri aldığını belirtmesine rağmen bu malları aldığına dair ispat edici bir belge sunamadıklarını, davacının pos cihazı ile ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğunun hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla tespit edildiği, yapılan işlemin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.