Danıştay 9. Daire E.2019/1768 K.2022/1056

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılında alıp 2012 yılında sattığı taşınmazı nedeniyle elde ettiği değer artışı kazancını beyan etmediğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen; 2012 yılı gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının vergisi ihtilaflı taşınmazın 68/518 paylı hissesine 20.05.1983 tarihinde malik olduğu, 131,5/518 paylı hissesinin ise açılan önalım davası sonucunda 09.02.2010 tarihli Mahkeme kararı ile adına tescil edildiği,

bu durumda 2012 yılında satılan taşınmazın 68 m2' ye ait kısmının değer artış kazancına konu olamayacağı, Gelir Vergisi Kanunu' nun mükerrer 80. maddesinde bir takvim yılında elde edilen değer artışı kazancının, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarının elden çıkarılmasından sağlananlar hariç, 2012 yılı için 8.800,00 TL' sinin gelir vergisinden müstesna olduğu, dava konusu olayda ise takdir komisyonu tarafından, söz konusu taşınmazın satış tutarından taşınmaz için tespit edilen alış maliyet tutarı çıkarılarak matrahın tespit edildiği fakat ilgili yıl için belirlenen istisna tutarının matrahtan düşülmediği,

bu durumda satış tutarının 131,5 m2' ye isabet eden kısmının (200.000*131,5/199,5=) 131.829,57 TL olduğu ve söz konusu tutardan ilgili yıl için belirlenen istisna tutarının düşülmesiyle bulunan tutarın da (131.829,57-8,800,00=) 123.029,57 TL olduğu göz önüne alındığında anılan taşınmaz satış tutarının 123.029,57 TL' lik kısmı dikkate alınarak hesaplanan değer artış kazancı bakımından hukuka aykırılık, 123.029,57 TL' yi aşan kısmı dikkate alınarak hesaplanan değer artış kazancı bakımından ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatının 123.029,57 TL değer artış kazancı dikkate alınarak hesaplanan kısmı yönünden davanın reddine, 123.029,57-TL' yi aşan değer artış kazancı dikkate alınarak yapılan cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Vergilendirmeye esas taşınmazın üzerindeki yapının 20 yıldan fazla davacının mülkiyetinde bulunduğu, değer artışı kazancının safi değere göre hesaplanması gerektiği, amortisman gideri düşülmediği, taşınmaz bedelinin usulüne göre belirlenmediği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

İdarelerince yapılan işlemlerin usul ve hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.