Danıştay 9. Daire E.2019/1792 K.2022/286

Davacı adına, taşınmaz satışı nedeniyle elde ettiği geliri kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2010 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla. Antalya İli, Alanya İlçesi ...

Köyü (Mah.) ... mevkii ... ve .... parsel no'lu taşınmazları davacının veraset yoluyla elde ettiği, diğer mirasçılarla birlikte kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıkları, bu sözleşmeye göre davacının 11 adet bağımsız bölüm elde ettiği, elde edilen bağımsız bölümleri 2010 ve takip eden yıllarda sattığı, davacıya ait Antalya İli, Alanya İlçesi, ....

Mahallesi, ... ada ... parselde bulunan taşınmazl üzerinde kat irtifakı kurulduğu, 1991 yılında elde edildiği, yine davacıya ait Antalya İli, Alanya İlçesi, ... Köyü mevkiinde bulunan arazi vasıflı taşınmazın veraset yoluyla elde ettiğinin anlaşıldığı, davacıya ait taşınmazların bir kısmının satılması sonucu elde edilen kazancın ticari kazanç olarak değerlendirilebilmesi için, birden çok satışın yapılmasının yeterli olmadığı,

emek ve sermaye faktörlerini içeren ve kar amacı gütmeye yönelik ticari işletme şeklinde ticari bir organizasyonun bulunması ve taşınmazların iktisabında da devamlılık bulunması gerektiği, bu durumda, davalı idarece söz konusu taşınmazların alım ve satımıyla ilgili taraflar nezdinde yeterince inceleme ve araştırma yapılarak davacının herhangi bir ticari organizasyon dahilinde faaliyet yürüttüğü yönünde bir tespit ortaya konulamadığı, salt gayrimenkullerin satış işlemlerinin çokluğuna dayanılarak davacının ticari faaliyet yürüttüğü değerlendirmesinde bulunulduğunun anlaşıldığı,

tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında, iktisabında ticari amaç bulunmayan ve edinimi servetin biçim değiştirmesi niteliği taşıyan taşınmazların satışı suretiyle nakde çevrilme şeklindeki bu dönüşüm ticari faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinden, bu faaliyet nedeniyle elde edilen geliri ticari kazanç olarak değerlendirmek suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının veraseten elde edilen taşınmaz satışı dışında, elde ediliş şekli satış olan taşınmazları da olduğu, davacının 2010 yılından itibaren ticari faaliyetin belli başlı unsurlarını taşıyacak biçimde devamlı ve çok sayıda taşınmaz alım satımı yapması kazanç sağlama gayesinin göstergesi olduğundan bir ticari organizasyonun varlığını da açık bir şekilde ortaya koyduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ .....'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.