Danıştay 9. Daire E.2019/2141 K.2022/389

Dava konusu istem Davacı adına, vergi borçlarının tahsili için düzenlenen ...tarih ve ...sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacı adına 12/06/2017 tarihinde düzenlenen vergi/ceza ihbarnamesinin davacının "...Mah. ...Sok.

No:..." adresine tebliğe çıkarıldığı, davacının adresinde bulunmadığından bahisle mahalle muhtarına 13/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, bu haliyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 102'inci maddesindeki "muhatabın geçici olarak başka bir yere gittiği, bilinen adresinde bulunanlar veya komşuları tarafından bildirildiği takdirde keyfiyet ve beyanda bulunanın kimliği tebliğ alındısına yazılarak altı beyanı yapana imzalatılacağı, imzadan imtina ederse,

tebliği yapanın bu ciheti şerh ve imza ederek tebliğ edilemeyen evrakı çıkaran mercie iade edeceği ve tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğe çıkarılacağına, ikinci defa çıkarılan tebliğ evrakı da aynı sebeple tebliğ edilemeyerek iade olunursa tebliğin ilan yolu ile yapılacağına dair hükme uyulmadığı,

muhatabın adreste bulunmama sebebinin maddede yazılı (komşu, muhtar, ihtiyar heyeti üyesi, zabıta memuru) kişilere imzalattırılmayıp ve tebliği çıkaran mercie iade edilip ikinci kez tebliğe çıkarılmaksızın tebliğ edilemediğinden bahisle Vergi Usul Kanunu'nda öngörülmeyen bir şekilde mahalle muhtarına tebliğ edildiği, dolayısıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesindeki usule uyulmadığı,

davacı hakkında vergi borcunun tahsili için 6183 sayılı Yasanın 55'inci maddesi uyarınca ödeme emri düzenlenebilmesi için davacı hakkında düzenlenen vergi/ceza ihbarnamesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve borcun kesinleşmesinin yasa gereği olduğu ancak usulsüz tebligat nedeniyle davacı hakkında düzenlenen vergi/ceza ihbarnamesinde yer alan borçlar, kesinleşmediğinden vergi alacağının tahsili amacıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

. Savunma ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerle kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.