KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2019/230 E., 2022/578 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2022
- Esas No
- 2019/230
- Karar No
- 2022/578
- Temyiz eden (davacı)
- ... İnşaat Turizm ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Belediye Başkanlığı
- Vekilleri
- Av. ... - Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
490 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Antalya İli Alanya İlçesi ... Mahallesi ... Mevkii ...Ada ...,... ve ... sayılı parsellerde bulunan taşınmazları nedeniyle 2014 ve 2015 yılları için ödediği emlak vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ...sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla. 14/02/2017 tarihli ara karara cevaben davalı idarece dosyaya örneği sunulan 02/01/1992 tarih ve 21099 sayılı Resmî Gazetenin tetkikinden.
Türkler Köyünün 1992 yılında köy statüsünü kaybederek belediye tüzel kişiliğinin kurulduğu, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlük tarihinden çok daha önce ...
Mahallesinin köy statüsünü kaybettiğinin anlaşıldığı, bu durumda dava konusu taşınmazlar yönünden 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 15. fıkrasındaki muafiyet hükmü uygulanamayacağından dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 15. fıkrasında, 10/07/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2. maddesi ile köy tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen yerlerde de bu fıkra hükmü uygulanacağının düzenlendiği, bu hükme göre muafiyet hükmünün dava konusu taşınmazlar yönünden de uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazların boş arazi niteliğinde olduğu, üzerinde her hangi bir yapılaşma olmadığı gibi belediye hizmetinden de faydalanılmadığı, 1319 sayılı Kanunun 8. maddesi kapsamına girmediğinden cezalı tarhiyatın %100 artırımlı olarak uygulanmasında da hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2019/230, K. 2022/578, 24 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama