Danıştay 9. Daire E.2019/2462 K.2022/425

Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz satışından elde ettiği ticari kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2012/Ocak, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacı tarafından 24.08.2006 tarihinde satın alınan Mersin İli, Merkez/4 İlçesi, ...Köyü, ...pafta, ...ada, ...ve ...numaralı parsellerde kayıtlı arsaları için noterde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığı, bu sözleşmeye göre elde edilen bağımsız bölümlerden 4. kat ...no'lu, 5. kat ...no'lu, 6. kat ...no'lu, 7. kat ...no'lu dairelerin davacıya diğer dairelerin ise mütaahhide ait olacağının kararlaştırıldığı,

ayrıca noterde imzalanan 07.12.2011 tarihli düzenleme şeklinde vekaletname ile mütaahhide düşen dairelerin satış işlemlerinin mütaahhit firma tarafından yapılabilmesi amacıyla yetki verildiği, müteahhit firma tarafından davacıya düşen daireler için davacı adına diğer daireler içinse satış tarihlerinde alıcı kişiler adına faturalar düzenlendiği, davacının inşa edilen daireleri kendi nam ve hesabına sattığı hususunun idarece tespit edildiğinden bahisle devamlılık arzettiği ileri sürülen bu faaliyet dolayısıyla elde edilen kazancın ticari kazanç olduğu ve beyan edilmediğinden bahisle dava konusu tarhiyatlar gerçekleştirilmiş isede;

kişinin arsası karşılığında müteahhitle yaptığı sözleşme üzerine inşa edilen binada müşterek mülkiyete konu bağımsız bölümlerin oluştuğu, böylelikle arsa sahibinin arsası üzerindeki mülkiyet hakkının kişisel olmaktan çıkarak kendisine intikal eden dairelere bağlı olarak, müşterek mülkiyet hükümlerine göre arsa payı oranında diğer kat malikleri ile paydaş duruma geldiği, kişinin kat karşılığı arsasını müteahhide vermesi ve inşa edilen binada kat sahibi olmasının servetin değerlendirilmesi, servetin biçim değiştirmesi olduğu,

kaldıki ara karara cevaben davalı idare ve Mezitli Tapu Müdürlüğü tarafından dosyaya ibraz edilen bilgi ve belgeler incelendiğinde, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacıya düşen dairelerin satışa konu olmadığı, mütaahhid firmaya düşen dairelerin satıldığının anlaşıldığı,

vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetine ulaşılması için davalı idarece satışa konu dairelerin mütaahhit firma tarafından mı yoksa davacı tarafından mı satıldığı hususunda yeterli inceleme yapılmaksızın GİBİNTRANET sisteminden gayrimenkul alanlar ve satanlar sorgulamasında tapu çıktıları üzerindeki tutarlar dikkate alınarak dönem matrahının belirlendiği ve davacı adına mükellefiyet tesis edildiği görüldüğünden,

bu durumda vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetine ilişkin başkaca herhangi bir inceleme veya araştırma yapılmaksızın davacı adına salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında elektronik ortamda yapılan sorgulamalar sonucunda 2012 yılında çok sayıda taşınmazı elden çıkardığı, buna ilişkin beyanda bulunmadığı, takdir komisyonu kararına dayalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.