Danıştay 9. Daire E.2019/2552 K.2021/2805

Dava konusu istem: Davacı adına tesis edilen … tarih ve … sayılı ihtiyati haciz işleminin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyan Vergi Mahkemesince; davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporlarının 25-29 Nisan 2013 tarihleri arasında tamamlandıktan sonra 3 Mayıs 2013 tarihinde dava konusu ihtiyati haciz kararının alındığı, bu durumda, vergi incelemesi tamamlandıktan sonra ihtiyati haciz kararı alınamayacağından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, ihtiyati haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte ihtiyati haciz için öngörülen nedenin gerçekleştiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerinin 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek-1 maddesi uyarınca birlikte yaptığı toplantıda gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın, Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin 02/11/2017 tarih ve E:2016/4752, K:2017/7440 sayılı bozma kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.