Danıştay 9. Daire E.2019/2877 K.2022/606

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Güngören Vergi Dairesi ...vergi kimlik numaralı mükellefi ...'dan aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011/Temmuz, Ağustos, Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; ...hakkında düzenlenen ...tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, söz konusu mükellefin ilgili dönemde davacı adına düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığı, gerçek bir mal ve hizmet hareketini yansıtmayan faturalardaki katma değer vergilerinin indiriminin yasal olarak mümkün olmadığı,bu nedenle vergi inceleme raporuna dayanılarak indirimlerin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ,olayda davalı idare tarafından, davacının temsilcisi olduğu ...Gıda Tic.

Tar. San. Ltd. Şti. hakkında 2011,2012 ve 2013 hesap dönemlerinde sahte belge kullanmak sebebiyle vergi incelemesi yapıldığı ve şirket temsilcisi olan davacı hakkında vergi suçu raporu düzenlenerek suç duyurusunda bulunulduğu, bu nedenle davacının ortağı ve temsilcisi olduğu şirkette olduğu gibi şahsi işletmesinde de sahte fatura kullanımına devam ettiği ve alışkanlık haline getirdiği gerekçesi ile davacı hakkında 3 kat vergi ziyaı cezası kesilmiş ise de;

temsilcisi olduğu ...Gıda Tic.Tar.San.Ltd.Şti'nin sahte belge kullanma fiilinden dolayı şirket hakkında yapılan inceleme sonucu salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerine karşı Mahkemelerinde dava açıldığı ve ...tarih ve E:...-K:..., E:...-K:...ile E....-K:...sayılı kararları ile davaların kabulüne karar verilerek cezalı tarhiyatların kaldırıldığı, bu aşamada davacının sahte fatura kullanım fiilinin alışkanlık haline getirildiğinden ve bilerek kullanıldığından bahsedilemeyeceği, zira bu hususun idare tarafından da somut bir şekilde ortaya konulmadığı anlaşıldığından,

davacının defter ve belgeleri üzerinden tespit edilen matrah farkı üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerekirken, üç kat kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar vermiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, uyuşmazlığa konu katma değer vergilerine dair hüküm fıkrası hukuka uygun olduğundan davacının istinaf isteminin reddine, üç kat vergi ziyaı cezasını tek kata düşürmek suretiyle kabul eden hüküm fıkrasına ilişkin davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun ise;

kaçakçılık suçunun mükellef veya sorumlu tarafından kasten vergi ziyaına sebebiyet verilmesi olduğu ve kastın varlığının bunu iddia eden tarafa ait olacağı yönündeki düzenlemeyi içeren 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesinin 4369 sayılı Kanun'un 11.maddesi ile mülga olduğu hususu da nazara alındığında hakkında gerçeği yansıtmayan belge düzenlediği yönünde tespitler bulunan firmadan alınan sahte belgelerin kullanılması suretiyle vergi ziyaına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359.maddesinde yazılı fiillerden biri ile sebebiyet verdiği açık olan davacı adına ziyaa uğratılan katma değer vergileri üzerinden kesilen üç kat tutarındaki

vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık cezayı tek kata indiren mahkeme kararında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kabulüne, kararın bu kısmının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Metin Korkmaz hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun kendisine zamanında tebliğ edilmediği ve bu durumun savunma hakkını kısıtladığı, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan davacı adına cezalı tarhiyatların yapılmasının hukuka uygun olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.