Danıştay 9. Daire E.2019/3964 K.2022/723

Dava konusu istem: Davacının maliki olduğu, İstanbul İli, Beşiktaş İlçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ... parselde yer alan ...'a ilişkin olarak 2019 yılı için tahakkuk eden emlak vergisinin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların bulunduğu İstanbul İli, Beşiktaş İlçesi, ... Mahallesi, ... pafta ... parseldeki ...'a ilişkin arsa birim m2 değerini 65.000,00-TL olarak takdir eden ... tarih ve ... sayılı Takdir Komisyonu Kararına karşı açılan davada, ...

Vergi Mahkemesi'nce E:..., K:... sayılı kararla asgari metre kare birim değerinin 40.000,00-TL olması gerekli iken bu tutarın üzerinde yapılan takdir işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığından, dava konusu taşınmazlar bakımından takdir edilen arsa birim metrekare değerinin 40.000,00-TL'ye kadar olan kısmı esas alınarak tahakkuk ettirilen dava konusu emlak vergilerinde hukuka aykırılık, belirtilen tutarı aşan miktarda takdir edilen arsa birim metrekare değeri esas alınarak tahakkuk ettirilen dava konusu emlak vergilerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine,

dava konusu emlak vergilerinin, söz konusu taşınmazlar için takdir edilen arsa birim metrekare değerinin 40.000,00-TL'yi aşan kısmı esas alınarak tahakkuk ettirilen kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usule ve hukuka uygun olduğu ve kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden de bulunmadığı belirtilerek davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

... Vergi Mahkemesinin E:..., K:... sayılı kararının istinaf aşamasında olduğu ve henüz kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmadığı, kesinleşen yargı kararları doğrultusunda 2014 yılı arsa m2 birim değeri 45.000,00 TL iken, 2018 yılı arsa m2 birim değerinin bu rakamın altına düşürülmesinin mümkün olmadığı, takdir komisyonu marifetiyle belirlenen birim değer üzerinden yapılan tahakkukun hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu 2018 yılı emlak vergisi tahakkukunun dayanağı olan ... tarih ve ... sayılı Takdir Komisyonu Kararına karşı ... Vergi Mahkemesi nezdinde açılan davada, ... tarih ve E:..., K:... sayılı karar ile; 65.000,00 TL olarak belirlenen asgari metre kare birim değerinin 40.000,00-TL olması gerekli iken bu tutarın üzerinde yapılan takdir işleminde hukuka uyarlık görülmediğinden davanın kabulüne, dava konusu takdir komisyonu kararının iptaline karar verildiği anılan karara karşı yapılan istinaf başvurusunun ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği görüldüğünden 65.000,00 TL üzerinden 2018 yılı için tahakkuk eden emlak vergisinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Vergi Mahkemesince söz konusu kabul kararı dikkate alınarak 2018 yılı emlak vergisi tahakkukun tamamının iptaline karar verilmesi gerekirken yukarıda özetlenen gerekçeyle arsa m2 birim değerinin 40.000,00-TL'yi aşan kısmı esas alınarak tahakkuk ettirilen emlak vergisinin kaldırılmasına, belirtilen tutar esas alınarak tahakkuk ettirilen kısmın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesinde hukuka uyarlık bulunmamakta ise de; kararın redde ilişkin kısmına yönelik olarak davacı tarafından istinaf talebinde bulunulmadığından bu kısmın kesinleşmesi nedeniyle davalı idarenin temyiz talebi incelendi:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.