Danıştay 9. Daire E.2019/4299 K.2022/1662

Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz satışından elde ettiği değer artış kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2012 yılı gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; olayda, değer artış kazancına konu taşınmaza ilişkin yapılan satışların gerçek satış niteliğinde olmadığı, ticari kredi zorluğu çeken. Ayakkabı San. ve Tic. Ltd.

Şti'ne kredi sağlama amacıyla şirket hissedarı … 'e ait taşınmazın birden çok kez satışa konu edilerek ve yeni maliklere tüketici kredisi kullandırılmak suretiyle finans sorununun aşılmaya çalışıldığının iddia edildiği, dava dosyasındaki belgeler tetkik edildiğinde; davacının taşınmazı devraldığı … ile taşınmazı devrettiği … arasında. Ayakkabı firmasında ortaklık ilişkisi bulunduğu, davacının da aynı sektörde faaliyet gösterdiği ve. Ayakkacılık ile.

Ayakkabıcılık firmalarının hissedarı olduğu, … şubesinin 08/08/2017 tarihli yazısından, gerek davacı … 'nın gerekse … 'nun şahsi gayrimenkullerini. Ayakkabı firmasının kullanmış olduğu kredi için ipotek ettirdikleri, davacı … 'nın değer artış kazancına konu taşınmazı devraldığı 30/04/2010 tarihinde. Bankası A.Ş'nden 750.000,00-TL tutarlı tüketici kredisi kullandığı, sözkonusu kredinin taksit tarihlerinde taksit tutarı kadar meblağın.

Ayakkabı firmasının ortağı … tarafından davacının çalışanı olduğu belirtilen … 'in hesabına her ay düzenli olarak aktarıldığı, yine aynı şekilde davacının 11/10/2012 tarihinde değer artış kazancına konu taşınmazı devrettiği … tarafından devir tarihinde 1.000.000,00-TL tutarlı tüketici kredisi kullanıldığı, kredi taksiti kadar tutarın her ay düzenli olarak.

Ayakkabı firması tarafından … 'nun hesabına aktarıldığı, bazı aylara ilişkin para transferinin şirket çalışanı olduğu belirtilen kişiler tarafından yapıldığı, bu suretle her iki kredinin de geri ödemelerinin.

Ayakkabı firması tarafından yapıldığı sonucuna ulaşıldığı, tespit edilen bu hususların davacı taraf iddialarını doğrular nitelikte olduğu, ortada gerçek bir alış-satışın bulunmadığı, ayrıca aksi düşünülse bile davalı idare tarafından tapuda 416.500,00-TL olarak gösterilen satış bedeline itibar edilmeyerek, harici verilerden hareketle davacının taşınmazını 1.000.000,00-TL'ye sattığı sonucuna ulaşıldığı, değer artış kazancı hesaplanırken satış bedeli olarak bu tutarın esas alındığı, ancak alış bedeli olarak resmi tapu senedinde yer alan rakam esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığı,

davacının alış tarihinde kullanmış olduğu 750.000,00-TL tutarlı kredinin dikkate alınmadığı, alış aşamasında tapu harç matrahının esas alınıp satış aşamasında harici donelere başvurulmasının vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetine ulaşma anlamında çelişki oluşturduğu, bununla birlikte kullanılan kredi türünün tüketici kredisi olduğu, konut kredisi olmadığı, dolayısıyla başkaca bir inceleme ve araştırma olmadan, kullanılan kredi miktarının satış bedeli olduğunun kabulüne imkan bulunmadığı,

aksi saikten hareketle salınacak gelir vergisinin ve kesilecek vergi ziyaı cezasının eksik incelemeye dayalı olacağı, buna göre dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, tapu sicil mudürlüğünde yapılan işlemin vergiyi doğurduğu, tüm bu hususlar çerçevesinde ispat yükü olan davacı tarafça, değer artış kazancında vergiyi doğuran olayın gerçekleşmediği ve satışa konu gayrimenkulün gerçek değerinin kullanılan konut kredisinden daha düşük olduğu hususlarının geçerli ve yeterli delillerle ispat edilemediği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.