Danıştay 9. Daire E.2019/4449 K.2022/1668

Dava konusu istem: … Taşımacılık Mad. Pet. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şt.'ye ait vergi borçlarının tahsili amacıyla, kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının 08/04/2010-28/04/2014 tarihleri arasında asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olduğu, dava konusu ödeme emri içeriği alacakların defter ve belgelerin istenilmesine rağmen ibraz edilmemesi nedeniyle ilgili dönemlere ilişkin katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle tarh edilen cezalı katma değer vergisi ile kayıt dışı akaryakıt alım ve satım faaliyetinde bulunduğundan bahisle tarh edilen cezalı kurumlar vergisi,

cezalı katma değer vergisi ve kayıt dışı hasılattan elde edilen kazancın ortaklara kar payı olarak dağıtıldığından hareketle tarh edilen cezalı gelir stopaj vergisinden kaynaklandığı, defter ve belgelerin ibrazının istenilmesine dair yazının tebliğ edildiği 02/12/2015 ve 11/12/2015 tarihleri itibariyle kanuni temsilci olmaması nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca davacıya atfedilecek herhangi bir sorumluluk bulunmadığından, ödeme emrinin defter belge ibraz edilmemesinden kaynaklanan 2010 ila 2013 yıllarının muhtelif dönemlerine ait cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı,

ödeme emrinin 2010/Nisan dönemine ait gelir stopaj vergisine ilişkin kısmı yönünden ise.

2010 yılına ilişkin kurumun kayıt dışı kazancından hesaplanan kurumlar vergisinin düşülmesi sonucunda kalan kazancın 2011 yılında kar payı olarak dağıtımından kaynaklı olması nedeniyle 2011/Nisan döneminde doğması gereken gelir stopaj vergisinin sehven 2010/Nisan dönemi için tarh edildiği ve normal vade tarihi olan 2011/Nisan döneminden önceki 2010/Nisan dönemine göre gecikme faizi hesaplanarak ayrıca kanuni gelir stopaj vergi oranı %15 olduğu halde davalı idarece %20 oranı uygulanmak suretiyle esasa etkili şekilde yanlış hesaplama yapıldığı anlaşıldığından,

dava konusu ödeme emrinin 2010/Nisan dönemine ait vergi ziyaı cezalı gelir stopaj vergisi ile buna bağlı olarak hesaplanan gecikme faizine ilişkin kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği, dava konusu ödeme emrinde yer alan 2010/Aralık, 2011/Eylül-Aralık dönemlerine ait katma değer vergilerinin kısmen, 2010 yılına ait vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, 2010/Ekim-Aralık dönemine ait aslı aranmayan geçici vergiye bağlı vergi ziyaı cezasının ise tamamen davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin 2010/Aralık ve 2011/Eylül-Aralık dönemlerine ilişkin kayıt dışı akaryakıt satımından kaynaklandığı,

davacının kanuni temsilcisi olduğu şirket adına yapılan tarhiyatlara ve düzenlenen ödeme emrine dava açılmadığı ve borcun kesinleştiği, şirket hakkında yapılan mal varlığı araştırmalarının sonucunda da şirketten tahsil edilemeyen amme alacaklarının kanuni temsilci olarak sorumluluğu bulunması nedeniyle davacıdan istenilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin defter ve belge ibraz etmeme nedeniyle indirimlerin reddi suretiyle tarh edilen cezalı katma değer vergileri ve 2010/Nisan dönemine ait gelir stopaj vergisi ile bu vergilere ilişkin vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi borçlarına ilişkin kısmının

iptaline, kayıtdışı akaryakıt satımından elde edilen hasılattan kaynaklanan 2010/Aralık dönemine ait 471.564,90-TL, 2011/Eylül dönemine ait 9.270,00-TL, 2011/Ekim dönemine ait 18.540,00-TL, 2011/Aralık dönemine ait 45.540,00-TL katma değer vergisi ve bunlara bağlı vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısımları ile 2010 yılına ait vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve 2010/Ekim-Aralık dönemine ait aslı aranmayan geçici vergiye bağlı vergi ziyaı cezasına ilişkin kısımları yönünden davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare/davacı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen amme alacağının tahsili amacıyla şirketin kanuni temsilcisi sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.