Danıştay 9. Daire E.2019/4647 K.2022/2667

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, kısmi tevkifata tabi olan pamuk alış satışlarından kaynaklanan katma değer vergisinin iadesine yönelik yapılan başvurunun reddine dair tesis edilen ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ... Mensucat San. ve Tic. A.Ş. hakkında düzenlenen ... tarih ve ..., ..., ..., ..., ..., ... sayılı vergi tekniği raporuna istinaden davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca davacının tamamen sahte belge düzenleyen ve kullanan paravan bir şirket olması sebebiyle herhangi bir katma değer vergisi iade alacağının bulunmadığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2013 ila 2015 yıllarına ilişkin pamuk alış ve satışlarının dava dilekçesinde sunulan tabloda ayrıntılı olarak belirtildiği, bu tabloya göre vergi dairesi müdürlüğünden 1.204.447,76-TL alacaklı olunduğunun sabit olduğu, alış çıkarılıp borç çıkarılıyor ise yapılan satışların da yok sayılıp alacağın ödenmesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.