Danıştay 9. Daire E.2019/5171 K.2022/1831

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alışlarını sahte fatura ile belgelendirdiği, bir kısım alışlarının faturasız olduğu ve 2012/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin bulunmadığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak;

bir kısım alışlarını sahte fatura ile belgelendirilmesinden dolayı 2013/Ocak-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının, bir kısım alışlarının faturasız olması nedeniyle 2013/Temmuz,Eylül dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29 ve 34. maddelerindeki düzenleme uyarıncadavacının faturası olmadan kayıt ve beyanlarına aktarmak suretiyle katma değer vergisi indiriminden yararlanması mümkün bulunmadığından2013/Temmuz ve Eylül dönemleri için resen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 2012/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin 0,00-TL olarak dikkate alınması suretiyle 2013 yılı katma değer vergisi beyan tablosunun yeniden oluşturulmasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

ihtilaf konusu dönemlerde davacıya fatura düzenleyen mükellefler hakkındatanzim edilen vergi tekniği raporları incelendiğinde, söz konusu firmalarınsahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyicisi oldukları sonucuna varıldığındanfaturalara isabet eden katma değer vergilerinin indirimlerden reddi suretiyle re'sentarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalıkatma değer vergilerindehukuka aykırılık bulunmadığı,

2011/Aralık ve 2012/Şubat dönemlerine ilişkin olarak süresinden sonra verilen düzeltme beyannamelerine istinadenkesilen vergi ziyaı cezaları18/05/2012 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiğinden takip eden2013 yılının uyuşmazlık konusu dönemlerine ilişkin fark vergiler üzerinden kesilen bir ve üç kat vergi ziyaı cezalarına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339.maddesi uyarınca tekerrür hükmü uygulanmasında da yasal isabetsizlik görülmediği, özel usulsüzlük cezasına gelince.

213 sayılı Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için söz konusu maddede sayılmış olan belgelerin düzenlenmediğinin, kullanılmadığının, bulundurulmadığının hukuken geçerli biçimde tespit edilmesi zorunlu olmasına karşın;

davaya konu cezanın vergi inceleme raporuyla ceza kesilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmasına dayandırıldığı ve dolayısıyla cezai yaptırıma bağlanmış fiilin tüm unsurları ile hukuken itibar edilir nitelikte ortaya konulamadığı anlaşıldığından kesilen cezada hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, bir ve üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerine ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının hukuka uygun olduğu, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmının kaldırılmasına bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyize konu kararın tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasına yönelik kısmı yönünden ise;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle yapılan değişiklik ve tekerrüre esas alınan miktarın, usul ekonomisi gözetildiğinde yeniden yargılamayı gerektirmeyerek ihmal edilebilir nitelikte olduğu görüldüğünden, Bölge İdare Mahkemesi kararının tekerrüre ilişkin bu kısmında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.