Danıştay 9. Daire E.2019/5466 K.2022/2065

Dava konusu istem: Davacı adına, Ziyapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ...'ndan aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak-Nisan dönemleri için; Seyhan Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Elektrik Elektronik İnşaat Yapı Malzemeleri Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti'nden aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Temmuz-Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ...'ndan alınan faturalardan kaynaklanan 2016/Ocak-Nisan dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin ihbarnamelerin 08/03/2018 tarihinde davacıya elektronik ortamda gönderildiği ve 213 sayılı Kanun'un 107/A maddesi uyarınca elektronik ortamda yapılan tebligatın,

muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı hükmüne istinaden söz konusu vergi-ceza ihbarnamelerine ilişkin tebliğin 13/03/2018 tarihinde gerçekleştiği, dolayısıyla söz konusu ihbarnamelerin tebliğ tarihi olan 13/03/2018 tarihinden itibaren 30 günlük yasal dava açma süresinin son günü olan 12/04/2018 tarihine kadar dava açılması gerekirken 16/04/2018 tarihinde açılan davanın ...'ndan alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyat ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı yönünden süre aşımı nedeniyle esasının inceleme olanağı bulunmadığı, ...

Elektrik Elektronik İnşaat Yapı Malzemeleri Taahhüt San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında tanzim olunan ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu ve eki belgelerin değerlendirilmesinden; şirketin yasal defterler ve belgelerini ibraz etmemesi, demirbaş olarak bir adet masa, üç adet sandalye ve bir adet dizüstü bilgisayarının bulunması, işe başlama yoklaması dışında yapılan yoklamalarda iş yerinin kapalı ve boş olması, mükellef kurum 4 ay 10 gün kadar kısa bir sürede; çok yüksek cirolara ulaşmış olması, söz konusu yüksek ciroları gerçekleştirecek ticari vc teknik organizasyona sahip olmaması,

bu denli yüksek cirolara ulaşan ve inşaat malzeme ve elektrik malzemeleri toptan ticareti yapan bir mükellefin, herhangi bir çalışanının olmaması, mükellef kurumun vadesi geçmiş vergi borçlarının bulunması, mükellef kurum adına kayıtlı pos cihazının olmaması, alış ve satış yaptığı şahıs ve firmalardan bir kısmı hakkında olumsuz tespitlerin bulunması, mükellef kurumun işveren kaydına rastlanılmaması karşısında, anılan mükellef tarafından davacı adına düzenlenen faturaların gerçek bir mal hareketi olmadan düzenlenen sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığı, bu durumda, davacının fatura aldığı ...

Elektrik Elektronik İnşaat Yapı Malzemeleri Taah. San. Ve Tic. Ltd.

Şti. tarafından düzenlenen tüm faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığının tespit edildiği, bu faturalar üzerinde gösterilen katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi ile yine davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunda tespit edildiği üzere davacının 2016/Haziran döneminden 2016/Temmuz dönemine devreden katma değer vergisinin 1.576,74-TL olarak dikkate alınması sonucu yeniden oluşturulan katma değer vergisi tablosuna göre 2016/Temmuz-Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın ...

Elektrik Elektronik İnşaat Yapı Malzemeleri Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şti'nden alınan faturalardan kaynaklanan özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısım yönünden.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesi, fatura veya benzeri belge verilmemesi, alınmaması ve diğer şekil ve usul hükümlerine uyulmamasına ilişkin özel usulsüzlükler ve cezalarını düzenlediği, sözü edilen 353. maddede öngörülen bu düzenleme ile mükelleflerin vergilendirme dönemindeki işlemlerinin kayıt ve belge düzenine uygun yürütülmesinin sağlanmasının amaçlandığı, harcamaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği için kesilen ceza maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediğinden,

kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen süre aşımı yönünden reddine, kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVALININ İDDİALARI

Belge düzenlenmesini veya alınmasını gerektiren bir işlemde, harcamaların sahte faturalarla belgelendirilmesi karşısında, fatura düzenlenmediğinin kabulü gerektiğinden davacının gerçek satıcıdan almadığı belgeler için özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

İncelemenin eksik ve hatalı olduğu, adına düzenlenen faturaların sahte olduğu yolunda yapılmış somut bir tespit olmadığı, söz konusu faturaların faaliyet alanı ile ilgili olduğu, başkalarının iş ve eylemlerinden sorumlu tutulmanın hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.