Danıştay 9. Daire E.2019/5560 K.2022/2779

Dava konusu istem: Tasfiye Halinde … Elektrik Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla davacının gayrimenkulü üzerine uygulanan haciz işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin ilanenen tebliğ edildiği belirtilmekte ise de haciz işlemi öncesinde davacı adına düzenlenen ödeme emirlerine ilişkin tebligatın, 213 sayılı Yasa'nın 102. maddesinde öngörüldüğü şekilde yapılmaması nedeniyle ilanen tebliğin şartları oluşmadığı, bu nedenle yapılan ilanen tebliğin hukuka aykırı olduğu ve dolayısıyla haciz safhasına gelen bir amme alacağının varlığından söz edilmeyeceği sonucuna ulaşıldığı, bu durumda mevcut olayda usulsüz tebligat nedeniyle haciz safhasına gelen bir amme alacağı bulunmadığından,

aksi saikten hareketle tesis edilen dava konusu haciz işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kabulüne, haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haciz işleminin dayanağı olan ödeme emrinin ilanen tebliğ edilmesinin mevzuata göre yapıldığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.