Danıştay 9. Daire E.2019/5904 K.2022/455

Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 yılı defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği ve 2013/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin "sıfır" olarak dikkate alınması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2014/Ocak dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla. Uyuşmazlığın; davacının 2013 yılından 2014 yılı Ocak dönemine devreden katma değer vergisine ilişkin kısmı yönünden 2013 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen cezalı katma değer vergisi tarhiyatının kaldırılması istemiyle açılan davada ...

Vergi Mahkemesince ... tarih ve E:... , K:... , E:..., K:... ve E:... , K:... sayılı kararlarıyla davanın reddine karar verildiği görüldüğünden, devreden katma değer vergisi dolayısıyla 2014 yılı için yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezası yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına gelince; tekerrür hükümlerinin uygulanmasının dayanağı, davacı şirkete 2012/Temmuz- Eylül dönemi için vergi ziyaı cezası kesildiği, vergi ziyaı cezasının 05/12/2012 tarihinde tebliğ edilerek 04/01/2013 tarihinde kesinleştiği görülmüş olup;

dava konusu 2014/Ocak dönemine ilişkin katma değer vergisi tarhiyatının 2013 yılına ilişkin devreden katma değer vergisi tarhiyatlarından kaynaklandığı, tekerrür hükmünün cezanın kesinleştiği 2013 yılını takip eden 2014 yılı başından itibaren beş yıl içinde işlenen fiiller nedeniyle kesilen cezalara tekerrür hükmü uygulanabileceğinden,

2013 yılında işlenen fiil nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezası için tekerrür hükümlerinin uygulanmasında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesine uyarlık görülmediğinden dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka uyarılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

:2012/Temmuz- Eylül dönemi için kesilen vergi ziyaı cezası 05.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın kabule ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.