Danıştay 9. Daire E.2019/6638 K.2022/779

Dava konusu istem: Davacı kooperatif adına, 2018 yılı için tarh edilen bina vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 3. maddesi uyarınca, bina vergisini, binanın maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenlerin ödeyeceği, kooperatif tarafından inşa edilen ve tapu devri yapılmaksızın üyelere teslim edilen gayrimenkullerin malikinin, dolayısıyla emlak vergisi mükellefinin kooperatif olacağı ve bu binalara ait emlak vergisinin de kooperatif tarafından ödeneceği, bu durumda, taşınmazların maliki ve bina vergisi mükellefi kooperatif adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Emlak vergisi ödemelerinin 23 yıl boyunca kooperatif üyeleri tarafından yapıldığı, ruhsata aykırı kaçak kat çıkılması nedeniyle daire tapularının üyelere dağıtılamadığı, üyelerin dairelerde 1995 yılından beri oturduğu, kooperatifin işlevini yitirdiği ve dairelerin fiilen kat mülkiyetine dönüştüğü iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.