Danıştay 9. Daire E.2019/6743 K.2022/622

Dava konusu istem: … Mobilya Turi. İnş. Oto. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve …sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin 2016/Mart ila Eylül dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile yargı harcını içerdiği, amme alacaklarının ilgili bulunduğu dönemde davacının asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olduğu, asıl borçlu şirket nezdinde takip işlemlerinin usulüne uygun gerçekleştirildiği, mal varlığı bulunmayan şirketten amme alacaklarının tahsil edilemeyeceği ve 2016 dönemine ait olan borçların zamanaşımına da uğramadığı anlaşıldığından davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Borcun zaman aşımına uğradığı, dava konusu ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmediği, asıl borçlu şirketin sahte fatura kullandığına ilişkin düzenlenen vergi inceleme raporunun eksik incelemeye dayandığı, sahta fatura kullanmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenişmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.