Danıştay 9. Daire E.2019/7148 K.2022/1406

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

Maliye Bakanlığı'nca çıkarılan 456 seri no'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, Elektronik Tebligatın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tebliği gereken evrakın Elektronik Tebligat Sistemi ile muhatapların elektronik adreslerine tebliğ edilmesini, Elektronik Tebligat Adresinin Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından internet vergi dairesi bünyesinde oluşturulacak tebliğe elverişli elektronik ortamı ve Elektronik Tebligat Sisteminin bilişim sistemleri vasıtasıyla muhatabın elektronik tebligat adresine iletilmek üzere tebliğ evrakının gönderildiği ve elektronik ortamda delillendirilerek tesliminin sağlandığı sistemi ifade ettiğinin,

elektronik tebligat sistemini kullanmak zorunda olan mükelleflerin "Elektronik Tebligat Talep Bildirimi"ni vermeleri gerektiğinin, şartları taşıyan mükelleflere internet vergi dairesi kullanıcı kodu, parola ve şifresi verileceğinin ve böylece bu mükelleflerin elektronik tebligat adresi edinmiş olacaklarının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tebliği gereken evrakın elektronik imza ile imzalanacağının ve vergi dairesi adına Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından tebliğ yapılacak muhatabın elektronik tebligat adresine iletileceğinin, mükelleflerin şifreleriyle elektronik tebligat adreslerine ulaşacaklarının,

elektronik imzalı tebliğ evrakının muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen 5. günün sonunda tebliğ edilmiş sayılacağının düzenlendiği, dosyaya sunulan belgelerin incelenmesinden dava konusu ödeme emri içeriği 2014 yılına ait vergi ve cezalara ilişkin tarhiyatlara dair ihbarnamelerin e-tebliğ yoluyla usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve dava açılmayarak kesinleştiği,

2018 yılına ilişkin gelir (stopaj) vergisi ve damga vergilerinin de davacı şirketin kanuni süresinde verdiği beyannameler üzerine tahakkuk ettirilerek kesinleştiği dolayısıyla kesinleşmiş anılan kamu alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan davacı şirketin "vergi inceleme raporunun eksik incelemeye dayalı ve hatalı olduğu, somut olayda resen tarhiyat şartlarının oluşmadığı, işçilere asıl ücretleri yanında yemek vb. giderleri için yapılan ödemelerin ücret değil harcırah olduğu, harcırah ödemelerinin mevzuata uygun ve gelir vergisi ile damga vergisinden de istisna olduğu,

yurtdışı inşaat işlerinden elde edilen kazancın kurumlar vergisinden de istisna olduğu ayrıca Suudi Arabistan ile akdedilen çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmasına göre de vergilendirme hakkının anılan ülkede olduğu" yolundaki iddialarının ihbarnamelere karşı açılacak davada değerlendirilebilecek nitelikte olup, ödeme emrine karşı açılan davada "borcum yoktur" kapsamında incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

'Kayıtlı Elektronik Posta Hesabı Bilgilendirme Formu'nda bildirilmesine rağmen davalı idarece bildirilen e-posta adresine bildirim yapılmadığı gibi hangi adrese tebligat yapıldığına ilişkin bilgiye yer verilmediği, idarenin usule aykırı işlemiyle tarhiyat aşamasında yapılabilecek itirazların engellendiği iddialarıyla Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.