Danıştay 9. Daire E.2020/1231 K.2022/1858

Dava konusu istem: Davacı adına, Selçuk Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi … Bilgi Teknolojileri Danışmanlık Eğitim ve Pazarlama Limited Şirketi'nden aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Nisan, Haziran, Eylül, Ekim dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;.

Bilgi Teknolojileri Danışmanlık Eğitim ve Pazarlama Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yapılan tespitlerin değerlendirilmesinden; adı geçen mükellefin uyuşmazlık konusu dönemde gerçek faaliyetinin bulunmadığı, ekonomik, ticari ve teknik kapasite ve konumunun düzenlediği fatura içeriği teslimleri yapmaya elverişli olmadığı, ayrıca davacıya düzenlenen faturalara konu mallar(muhtelif alçı, boya, fayans malzemesi) ile faaliyet konusunun da uyumlu olmadığı,

davacı tarafından alınarak kayıtlarına intikal ettirilen söz konusu faturaların gerçeği yansıtmadığı ve ardında gerçek bir mal ve hizmet hareketi bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu faturalara ilişkin katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden düzenlenen katma değer vergisi tablosuna istinaden, 2017/Nisan, Haziran, Eylül, Ekim dönemlerine ilişkin olarak davacı adına re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilsinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemine gelince.

213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi hükmü uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için öncelikle maddede sayılan belgelerin verilmediğinin ve alınmadığının veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verildiğinin belirlenmesi ve bu belgeleri vermeyen ve almayanların saptandığına veya belgelerde farklı meblağlara yer verildiğine dair hukuken geçerli bir tespitin mevcut olması gerektiği, olayda inceleme elemanınca ve/veya davalı idarece; bahse konu alışların kimlerden ve hangi miktarlarda yapıldığı,

kimlerden fatura alınması gerektiği halde alınmadığı yönünde yapılmış hukuken geçerli bir somut tespit bulunmadığından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın onanmasına, özel usulsüzlük cezasının ise kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVALININ İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

… Bilgi Teknolojileri Danışmanlık Eğitim ve Pazarlama Limited Şirketi'nin sahte fatura düzenlediği yönünde somut tespitlerin bulunmadığı, kendisine fatura düzenlediği tarihlerde faal olmadığına ilişkin herhangi bir yoklamanın bulunmadığı, adı geçen firmadan alınan mallara ilişkin ödemelerin banka kanalıyla yapıldığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.