Danıştay 9. Daire E.2020/1862 K.2022/4474

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğu tespit edildiğinden bahisle, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenen değerlendirme raporu ile tespit edilen emsal bedel dikkate alınarak 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9/2. maddesi uyarınca takdir komisyonu kararına dayanılarak 2015/Kasım dönemine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu olayın ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin E:… sayılı dosyası ile birlikte değelendirilmesinden; davacının nakliyecilik faaliyetinin bulunmadığı, davacının oğlu olan …'ün nakliyecilik faaliyeti ile iştigal ettiği, arama yapılan … plakalı aracın davacının oğluna ait olduğu, … plakalı römorkun ise davacının oğlu tarafından taşıt kira sözleşmesi ile kiralandığı, davacının, oğluna refakat etmek amacıyla araçta bulunduğu, araçta ele geçirilen sigaraların her çay paketi içinde iki karton olacak şekilde ve üzerine bir miktar çay konulmak suretiyle gizlenerek yerleştirildiği, ilk bakıldığında normal çay paketleri olarak göründüğü,

içerisinde kaçak sigara gizlenen çay paketlerinin taşınmasına ilişkin anlaşmanın davacının oğlu … ile isminin ... olduğu beyan edilen kişi arasında yapıldığı, davacı ve oğlu hakkında ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin E: … sayılı dosyası ile açılan davada, davacının, atılı suça iştirak ettiğine ilişkin yeterli, inandırıcı ve kesin delil elde edilemediğinden beraat kararı verildiği, oğlu ... hakkında ise hapis cezası ve adli para cezası verildiği görüldüğünden, davacı nezdinde mükellefiyet tesis edilmesini gerektirecek yeterli ve somut tespitlerin bulunmadığı ve davalı idarece şüpheye dayalı mükellefiyet tesis edilerek yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Özel tüketim vergisine ilişkin düzenlemelere yer verilmek suretiyle, vergi mevzuatı uyarınca bandrolsüz mal bulundurulduğunun tespitinin tarhiyat için yeterli olduğu ve ceza mahkemesi kararlarının vergi mahkemeleri için kesin anlamda bağlayıcılığı bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.