KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/211 E., 2022/1836 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2022
- Esas No
- 2020/211
- Karar No
- 2022/1836
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Otomotiv Gıda San. Dış. Tic. ve San. Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
551 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna atıfla tanzim edilmiş vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun'un mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, dava konusu vergi/ceza ihbarnamelerinde de geçici vergi asıllarının tahakkuk ettirilmeyeceği davalı idare tarafından belirtilmiş olduğundan, geçici vergi tarhiyatı yönünden davanın incelenmesine olanak bulunmadığı, dava konusu aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin olarak,
2016 yılı için salınan cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı Mahkemelerinin E:… sayısına kayden açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve K:… sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiğinden, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarında da aynı gerekçe ile hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın; aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının kaldırılmasına, geçici vergi yönünden incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergilerinin matrahı yönünden bağlı olduğu 2016 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada verilen. Vergi Mahkemesi'nin … gün ve E:…. K:… sayılı kararına davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun, Dairelerinin 25/10/2019 tarih ve E:2019/431.
K:2019/1126 sayılı kararıyla gerekçeli reddine karar verildiği, söz konusu karardaki aynı hukuki sebep ve gerekçe uyarınca dava konusu kurum geçici vergilerine ait üç kat vergi ziyaı cezalarında da hukuka uyarlık bulunmadığından, kurum geçici vergileri üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezaları yönünden davanın kabulü yolundaki Mahkeme kararında sonucu itibarıyla yasal isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tarhiyatın dayanağı vergi tekniği raporunun somut delil ve tespitler neticesinde düzenlendiği, davacı şirketin 2016 yılında ger.ekte herhangi bir mal teslimi ve/veya hizmet üretim faaliyeti olmaksızın sahte fatura ve müstahsil makbuzu ticaretinde bulunan paravan bir firma olduğunun açıkça anlaşıldığı, işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2020/211, K. 2022/1836, 16 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama