Danıştay 9. Daire E.2020/3073 K.2022/4124

2- (DAVACI) … İnşaat Yazılım Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem:Davacı şirket adına, Sultanbeyli Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi. Makine Nakliyat Tekstil İnşaat Malzemeleri San. İç ve Dış Tic. Ltd.

Şti'nden aldığı faturaların sahte olduğu ve 2013/Ocak dönemi için verdiği düzeltme beyannamesi de dikkate alınarak beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2013/Ağustos, Ekim, Aralık, 2014/Ekim, Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve 2013/Ağustos, Ekim, Aralık dönemleri için bir kat, 2014/Ekim,Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/6 ve Mükerrer 355/1-1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;. Makine Nakliyat Tekstil İnşaat Malzemeleri San. İç ve Dış Tic.Ltd Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden.

18/07/2013 ve 24/07/2013 tarihilerinde yapılan yoklamalarda faal olduğu, işçi çalıştırdığı, fatura kullanıldığı dönemde faaliyette olmadığına yönelik tespit yapılmadığı, Ba-Bs formlarında sahte belge düzenleyicisi olduğuna dair bariz bir uyumsuzluk bulunmadığı, yasal defterlerinin tasdikli olduğu, vergisel yükümlülüklerini kısmen de olsa yerine getirdiği, söz konusu fatura bedellerine ilişkin ödeme kayıtlarının bulunduğu hususları dikkate alındığında faturaların sahte olduğunun somut olarak ortaya konulmadığı sonucuna varıldığından,

bu faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı; tutarı 8.000,00-TL üzerindeki faturalara ilişkin ödemelerin nakden tahsilat makbuzu ile yapıldığı tespit edildiğinden 213 sayılı Kanun'un 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ile bazı işlemlerini yanlış hesaplarda muhasebeleştirdiği de sabit olduğundan 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355/1-1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Tekdüze muhasebe uygulaması bulunmadığı, yanlış muhasebeleştirme söz konusu olsa dahi birden fazla ceza kesilmesinin ve miktarının hukuka aykırı olduğu, yapılan ödemelerin yasada aranan belgelerle tevsik etme zorunluluğuna ilişkin tutarın altında olduğu iddialarıyla, kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacının sahte fatura kullandığı tespit edildiğinden, tespitlere istinaden yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.