Danıştay 9. Daire E.2020/3471 K.2022/4683

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kamuya ait 268 m2'lik alanın işgal edildiğinden bahisle 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin salınan işgal harcının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirketin, yaptığı inşaat sırasında kamuya ait kaldırımı işgal ettiğinin tespit edildiği 22/02/2018 tarihli yoklama tutanağının ancak düzenlendiği tarih için bir ispat aracı olabileceği, hangi tarihten itibaren işgalin başladığı hususunda somut bir tespit olmaksızın yapılan tarhiyat ve tahakkuk işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, işgal harcının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kamuya ait 268 m2'lik alanı işgal ettiği tespit edilen davacı şirket adına salınan işgal harcında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.