Danıştay 9. Daire E.2020/349 K.2022/1712

Dava konusu istem: Davacınn maliki bulunduğu İstanbul İli, Esenyurt İlçesi, ... Mahallesi ... ada, ... no'lu parselde kain taşınmazı nedeniyle 2004 ila 2016 dönemlerine ilişkin emlak vergisi ve fer'ilerinin tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... no'lu ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının muhtelif dönemlere ait muhtelif borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... -... numaralı ödeme emirlerinin düzenlenerek 24/04/2017 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacının bu ödeme emrinin iptali istemi ile ... Vergi Mahkemesinin ...

E. sayılı dosyasında dava açtığı, davalı idarece dava dosyasına sunulan savunma dilekçesi ve ekinde bulunan ... tarh ve ... sayılı yazıdan; ödeme emrinin genel toplamının sistemden kaynaklı hatadan dolayı 390.345,72 TL olarak işlendiği, bu meblağın 148.055,01 TL olarak düzeltildiği, 05/04/2017 tarihinde düzenlenen ödeme emrindeki borçların sistem hatasından kaynaklı olarak bakılmakta olan davaya konu ödeme emrine mükerer olarak işlendiği, ödeme emrindeki 23. madde borcunun ise 04/12/2012 tarihinde ödendiği, bu alacakların da sistem hatasından kaynaklı olarak mükerrer olarak istenildiğinin belirtildiği,

bu durumda dava konusu ödeme emri içeriği borçların bir kısmının tahsil edilmesine rağmen yeniden talep edildiği, ödeme emrinde genel toplamın hatalı olduğu, ödeme emri içeriği borçların bir kısmının da ...

Vergi Mahkemesinde dava konusu edilen ödeme emri içeriği borçlar ile aynı olduğu ve ödeme emrinin sehven ikinci kez düzenlendiği konusunda davalı idarenin ikrarı bulunduğundan, mükerrer olarak düzenlenerek tebliğ edilen ve davalı idarecede iptal edilmeyerek halen davacı açısından hüküm doğuran işbu davaya konu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dayandığı gerekçeler karşısında, istinaf başvurusuna konu vergi mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu anlaşıldığından ve dilekçede ileri sürülen iddialar söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya ait taşınmazda yapılan yoklamada yapı kullanma izin belgesinde ve emlak vergisi beyanında bulunmayan 800 m2'lik kullanın alanı saptandığından, emlak vergisi beyanı düzeltilerek vergi hesaplanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Diğer yandan, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kabul kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine iilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı, Dairemizin 28/04/2022 tarih ve E:2019/1101, K:2022/1711 sayılı kararı ile onanmış bulunmaktadır.