Danıştay 9. Daire E.2020/352 K.2022/2288

Dava konusu istem: Davacı adına, … Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında hükmedilen bakiye karar harcının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından ... Asliye Ticaret Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında hükmedilen 182.758,15-TL bakiye karar harcı için yapılandırma başvurusunda bulunduğunu iddia edilmişse de, dava konusu karar harcının söz konusu Mahkemeleri'nce hükmedilen karar harcı değil,. Bölge Adliye Mahkemesi ...

Hukuk Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında hükmedilen bakiye 174.524,03-TL istinaf nispi karar harcının olduğu, İstinaf Mahkemesi kararının tebliğ edildiği tarihten itibaren bir ay içerisinde Mahkemeleri veznesine ödenmediğinin görüldüğü, UYAP üzerinden yapılan incelemede istinaf kararına karşı temyiz başvurusunda bulunulduğu görülmüşse de yargılamanın Yargıtay'da devam ettiğinin görüldüğü, kanun yollarına başvurulmasının harcın tahsilini durduracağına dair bir düzenleme de mevcut olmadığından, davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge Adliye Mahkemesi ...

Hukuk Dairesi'nce verilen 10.06.2018 tarih ve E:…, K:… sayılı kararla, davalılar aleyhine hükmolunan 174.524,03-TL bakiye istinaf nispi karar harcının tahsili için dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, bahsedilen kararda bakiye karar harcının davalılardan "müteselsilen" tahsiline ilişkin bir hükme yer verilmediği halde, harcın tahsili için yazılan … tarih ve Harç No:… sayılı harç tahsil müzekkeresinde, harcın davalılardan müteselsilen tahsilinin istendiği ve bunun üzerine de hükmedilen bakiye karar harcının tamamı olan 174.524,03-TL'nin tahsili için dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği,

Hukuk Muhakemeleri Kanunun 326. maddesinde, aleyhine hüküm verilenlerin birden fazla olması halinde, mahkeme yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olmalarına karar verebileceği, mahkeme kararında bu konuda bir hüküm olmaması halinde, yargılama giderlerinin bunlar arasında paylaştırılması gerektiği düzenlendiğinden,

aleyhine 174.524,03-TL bakiye karar harcına hükmedilen iki kişi olan davalılara, bu tutarın paylaştırılması suretiyle ödeme emri düzenlenmesi gerekirken, harç tutarının tamamı için düzenlenmiş olan dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerinin, mahkemeler ve icra daireleri tarafından gönderilen harç tahsil müzekkerelerinin gereğini yerine getirmekle görevli olduğu, yargı kararlarını içerik itibarıyla incelemek ya da sorgulamak gibi bir görev ve ya yetkiye sahip olmadıkları iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.