Danıştay 9. Daire E.2020/3618 K.2022/5142

Dava konusu istem: Davacı adına icra tahsil harcının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih … ve … tarih … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun hükümleri uyarınca tahsil harcının mükellefinin icra marifetiyle alacağını tahsil etmeye çalışan, yani harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen alacaklı olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar İcra İflas Kanunu'nun 15. maddesinde bütün harç ve masrafların borçluya ait olduğu bildirilmişse de, bu hükmün alacağın icra kanalı ile tahsil edildiği durumlar için geçerli olacağı, borcun haricen tahsil edilmesi nedeniyle takipten vazgeçilmesi durumlarında da harcın borçludan tahsil edileceğine dair yasal bir düzenleme bulunmadığı göz önüne alındığında;

kanuna göre tahsil harcının yükümlüsü olmayan borçlu konumundaki davacı adına bahse konu harçların tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mevzuat gereği icra tahsil harcının, takip borçlusu olan davacıdan tahsiline yönelik olarak tanzim edilen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.