Danıştay 9. Daire E.2020/3707 K.2022/4133

Dava konusu istem: Elektrik dağıtım faaliyeti ile iştigal eden davacı şirketin 2009 ila 2013 yılları bilançosunun aktifinde yer alan alacaklara dönem sonunda tahakkuk ettirilen faizlerin mükerrer tahakkuk ettirildiğinden ve 4811 adet abone adına elektrik tüketimi olmadığı halde tüketim yapılmış gibi fiktif tüketim bedeli üzerinden hesaplama yapıldığından bahisle 2013/Ocak-Nisan vergilendirme dönemleri için verdiği düzeltme beyannamelerinin kabul edilmemesi üzerine incelemeye sevki sonrasında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2016/Mayıs ve Temmuz dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ihbarnamelerin dayanağını … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunun oluşturduğu, söz konusu incelemenin, davacı şirket tarafından fazla vergi ödendiğinden bahisle verilen düzeltme beyannameleri üzerine şirket hakkında 2010, 2011, 2012, 2013 yılları için kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden tam kapsamlı iade incelemesi için verilen … tarih ve … sayılı iş emrine dayandığının görüldüğü, dayanak raporun incelenmesinden tahsil edilemeyen alacakların gecikme faiziyle ilgili olarak kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle tespit ve değerlendirme yapıldığı,

ancak inceleme kapsamının bu yönde genişletilmesine ilişkin verilen bir izin(iş emri) bulunmadığı, inceleme raporunda katma değer vergisi tablosu düzenlenmediği, ara kararla, gerek 2013 yılına ilişkin gerekse izleyen dönemlere ilişkin olarak katma değer vergisi düzeltme tablosu düzenlenip düzenlenmediği, düzenlendiyse neye göre düzenlendiği sorularak bu hususa ilişkin bilgi ve belgelerin birer örneğinin istenilmesine rağmen 2013 ve sonraki dönemlere ilişkin katma değer vergisi tablolarının gönderilmediği,

vergi inceleme raporunda, satış sözleşmesi ve ihale şartnamesine atıfta bulunulmak ve eski çalışanların ifadesine yer verilmekle birlikte, davacı şirketin muhasebe kayıtlarının izlendiği Abone Bilgi Yönetim Sistemi (ABYS Programı) ve bu programla entegre çalışması öngörülen Abone-Net programında kayıtlı veriler ile davacı şirketin yasal defter ve belgeleri arasında karşılaştırmalı bir inceleme yapılmadığı, programın doğru olduğunun bu husustaki ifadelerden varsayılarak eksik incelemeye dayalı tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, bu veriler ışığında;

varsayıma ve eksik incelemeye istinaden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından 2009-2013 yılları için katma değer vergisi,kurumlar vergisi ve kurum geçici vergi beyannamelerinin, kurumsal faaliyetlerinden kaynaklanan uygulamalar neticesinde hatalı olarak beyan edildiği ve bu durumun olması gerekenden fazla vergi ödenmesine sebebiyet verildiğinden bahisle düzeltme beyannameleri verildiği, ilgili dönemlerde fazladan ödendiği belirtilen vergilerin iadesinin talep edilmesi üzerine davacının incelemeye sevk edildiği, ilgili yıl hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporunda.

2013/Ocak-Nisan vergilendirme dönemleri için verdiği düzeltme beyannamelerinin uygun görülmediğinin, 2013/Mayıs-Aralık dönemlerinde tahakkuk ettirilmesi gereken gecikme faizlerini tahakkuk ettirmediğinin bu nedenle 2013/Aralık ayından sonraki döneme devreden katma değer vergisi tutarının 7.774.587,09 TL olduğu hususlarının belirtildiği, bu nedenle 2016/Mayıs ve Temmuz dönemleri için davacı şirket adına yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.