KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/4926 E., 2021/2512 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire 2- (Davacı) …
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2021
- Esas No
- 2020/4926
- Karar No
- 2021/2512
- Temyiz edenler
- 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü - …
- Vekilleri
- Av. …- Av. …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
İstemin konusu
Davacı adına, 2012/Aralık döneminden devreden katma değer vergisi dikkate alınmak suretiyle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2013/Ekim-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca arttırılan kısmı yönünden kabul eden, üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden reddeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
DAVACININ İDDİALARI
Cezalı tarhiyatın dayanağı vergi tekniği raporunun tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtladığı ve yargılama sürecinde silahların eşitliği ilkesinin zedelendiği, ticari kayıtlarını tutan serbest muhasebeci mali müşavir tarafından dolandırılıp mağdur edildiği ve hakkında suç duyurusunda bulunduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI
Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI
Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ … DÜŞÜNCESİ: İleri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddi gerekeceği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Danıştay 9. Daire, E. 2020/4926, K. 2021/2512, 5 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama