Danıştay 9. Daire E.2020/4980 K.2022/5268

Dava konusu istem: Davacı kooperatif adına re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan bir kat vergi ziyaı cezalı 2013 yılı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:..., K:.... sayılı kararıyla; davalı idarenin süre itirazı yerinde görülmeyerek esas hakkında yapılan incelemede, davacı kooperatifin 1974 yılında ortaklarına konut edindirme amacıyla kurulduğu, bu amaçla satın alınan arsanın Güney Antalya Turizm Bölgesi kapsamında kamulaştırılarak arsa üzerinde 08/09/1981 tarihinden itibaren kırk dokuz yıllığına ...Turizm A.Ş. lehine daimi ve müstakil üst hakkı tesis edildiği, ...

Kadasto Mahkemesinde 04/11/1982 tarihinde açılan davada kırk yıl süren yargı süreci sonunda 24.000/68.843 hisseli arsanın kooperatif adına tescilinin sağlandığı, ancak arsa üzerinde ...

Turizm A.Ş.'ye ait beş yıldızlı turistik tesisin bulunduğu, bu nedenle arsanın kooperatifin amacına uygun olarak kullanılmasına olanak bulunmadığından adı geçen şirkete satıldığı, kooperatifin zorunlu sebeplerle arsa satışından elde edilen kazancının kurumlar vergisine tabi olduğundan bahisle davacı kooperatif adına re'sen dava konusu tarhiyatın yapıldığı, zorunlu sebeplerle gerçekleşen bahse konu satış ile,

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 4/1-(k) maddesinde öngörülen koşulların ihlal edildiğinin söylenemeyeceği, ticari anlamda bir işlem niteliği taşımayan bu satış nedeniyle elde edilen kazancın kurumlar vergisine tabi tutulmasına hukuken olanak bulunmadığı dolayısıyla dava konusu tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği, kaldı ki dava konusu satış nedeniyle ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden ve ödenen 2013/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergiye karşı açılan davada ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K:... sayılı kararı ile aynı yönde verilen "davanın kabulüne" dair kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 05/03/2019 tarih E:2015/12944, K:2019/1572 sayılı kararıyla onandığı gerekçesiyle davanın kabulüne dava konusu tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı kooperatif ortak dışı işlem yapması nedeniyle kurumlar vergisi muafiyet şartlarını ihlal ettiğinden 2013/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi beyannamesini ihtirazi kayıtla beyan ettiği ve dava konusu yaptığı, dava neticesi ödenen geçici verginin iade edildiği, iade edilen geçici vergi tutarının 2013 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden mahsup edildiği, kurumlar vergisi beyannamesinin ihtirazi kayıtla verilmediği ve dava konusu yapılmadığı anlaşıldığından kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden mahsup edilen geçici vergi nedeniyle davacı kooperatif adına tarhiyat yapıldığı;

öte yandan 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 9'uncu maddesinde yer alan hükümlere göre, davacı kooperatifin 2013 yılından önceki dönemlerde kurumlar vergisi mükellefiyetinin olmaması ve kurumlar vergisi beyannamesi vermemesi nedeniyle kurumlar vergisi beyannamesinde her yıla ilişkin zararların ayrı ayrı gösterilmesi mümkün olamayacağından, geçmiş yıllara ait zararlarını gerek 2013 yılı geçici vergi beyannamelerinde gerekse 2013 yılına ait verilecek kurumlar vergisi beyannamesinden indirim konusu yapmasının mümkün olmadığı, yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektdir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.