Danıştay 9. Daire E.2020/501 K.2022/4974

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından 2008/Nisan dönemi için ihtirazi kayıtla verilen damga vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk ettirilen damga vergisinin 606.954,86-TL'lik kısmının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ..

Vergi Mahkemesi ...tarih ve E:..., K... sayılı kararıyla; davacı şirketin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen Ek madde 20 hükümlerince kurulduğu, bu kapsamda 679 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca alt iş verende çalışan işçilerin kamuda sürekli işçi stasüsünde ve işçi kadrolarında istihdamının şirket vasıtasıyla sağlandığı ve buna ilişkin Bornova Belediyesi ile hizmet sözleşmesi yapıldığı hususları sabit olmakla birlikte, 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 8'inci maddesinde resmi dairelerin genel ve özel bütçeli idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olarak belirlendiği,

bu dairelere bağlı olup ayrı tüzel kişiliği bulunan iktisadi işletmelerin ise resmi daire olmadığı hususunun açıkça belirtildiği, davacının Damga Vergisi Kanunu'nun Damga vergisinden istisna edilen kağıtlar başlıklı 2 no'lu tablosunun "V.Kurumlarla ilgili kağıtlar" başlıklı kısmının 25'inci maddesi kapsamındaki muafiyetten faydalanma olanağı bulunmadığından dava konusu tahakkuk işleminde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tamamı belediyeye ait olan ve sırf kamuda personel çalıştırılmasını sağlamak amacıyla 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre zorunlu olarak kurulan davacı şirketin, bu amacı sağlamak için yine 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre bağlı olduğu belediye ile hizmet sözleşmesi yapmak zorunda kalması ve yapılan hizmet sözleşmelerinden damga vergisi hesaplanmasının Anayasa'ya, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye, hukukun genel ilkerine aykırılık teşkil ettiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket tarafından 2008/Nisan dönemi için ihtirazi kayıtla verilen damga vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk ettirilen damga vergisinin tahakkukunun 606.954,86-TL'lik kısmının kaldırılması istenilmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasında, anılan Kanuna ekli (1) sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tabi olduğu, bu Kanundaki kağıtlar teriminin, yazılıp imzalamak veya imza yerine geçen bir işaret konmak suretiyle düzenlenen ve herhangi bir hususu ispat veya belli etmek için ibraz edilebilecek olan belgeler ile elektronik imza kullanılmak suretiyle manyetik ortamda ve elektronik veri şeklinde oluşturulan belgeleri ifade ettiği.

2. maddesinde, vergiye tabi kağıtlar mahiyetinde bulunan veya onların yerini alan mektup ve şerhlerle, bu kağıtların hükümlerinin yenilenmesine, uzatılmasına, değiştirilmesine devrine veya bozulmasına ilişkin mektup ve şerhlerin de damga vergisine tabi olduğu. 3. maddesinde, damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu, resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisini kişilerin ödeyeceği.

8. maddesinde, bu Kanundaki resmi dairelerden maksadın genel ve özel bütçeli idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu, bu dairelere bağlı olup ayrı tüzel kişiliği bulunan iktisadi işletmelerin resmi daire sayılmayacağı.

24. maddesinde de, damga vergisinden muaf kuruluşlarca kişilerin (1) sayılı tabloda yer alan işlemleriyle ilgili olarak düzenlenen ve sadece bu kurumların imzasını taşıyan kağıtlara ait verginin tamamının kişiler tarafından ödeneceği hükümlerine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyasının incelenmesinden, davacı şirketin 375 Sayılı KHK'ya eklenen Ek madde 20 hükümlerince kurulduğu, bu kapsamda 679 sayılı KHK uyarınca alt iş verende çalışan işçilerin kamuda sürekli işçi stasüsünde ve işçi kadrolarında istihdamının şirket vasıtasıyla sağlandığı ve buna ilişkin Bornova Belediyesi ile hizmet alım sözleşmesi yaptığı anlaşılmaktadır.

Sözleşme damga vergisinde vergiyi doğuran olay, söz konusu işe ilişkin sözleşme kağıdının ilgililerince imzalanmasıyla tekemmül ettiğinden, uyuşmazlığa konu ihaleyi yapan ve sözleşmenin tarafı olan Bornova Belediyesi 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinde belirtilen resmi daire sıfatını haiz olduğundan ve aynı Kanunun 3. maddesinde,

resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisini kişilerin ödeyeceği düzenlendiğinden Bornova Belediyesi ile davacı şirket arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanan damga vergisinin davacı tarafından ödenmesi gerektiğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmayıp, davacı şirket ile belediye arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin Damga Vergisi Kanununun Damga vergisinden istisna edilen kağıtlar başlıklı 2 no'lu tablosunun "V.Kurumlarla ilgili kağıtlar" başlıklı kısmının 25'inci maddesinde yer verilen hizmet akdi sözleşmesi olmayıp hizmet alım sözleşmesi olduğu görüldüğünden,

davacının Damga Vergisi Kanununun "damga vergisinden istisna edilen kağıtlar" başlıklı 2 no'lu tablosunun "V.Kurumlarla ilgili kağıtlar" başlıklı kısmının 25'inci maddesi kapsamındaki muafiyetten faydalanma olanağı bulunmadığından dava konusu tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar veren Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla usule ve yasaya aykırılık görülmemiştir.