Danıştay 9. Daire E.2020/5442 K.2022/1005

Dava konusu istem: … Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla, kanuni temsilci sıfatıyla davacıya ait banka hesabına uygulanan haczin kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının asıl borçlu.

Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin kanuni temsilcisi olduğu, borçlu şirketin muhtelif dönemlere ait vergi borçlarının ödenmemesi üzerine şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği, yapılan mal varlığı araştırmasında herhangi bir mal varlığına rastlanılmayan şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları nedeniyle, kanuni temsilcisi sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin davacıya tebliğ edilmesine karşın borcun vadesinde ödenmediği gerekçesiyle davaya konu haciz işleminin tesis edildiğinin anlaşıldığı,

dava konusu olayda uyuşmazlığın çözümü davacı adına düzenlenerek tebliğ edildiği ileri sürülen ödeme emrinin iptali istemi ile mahkemesinin E:… sayısında açılan davada verilecek karara bağlı olup, anılan dosyada … gün ve … sayılı kararı ile "davacının ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu.

Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına düzenlenerek şirket adresinde tebliğ edilememesi nedeniyle şirket müdürü sıfatıyla davacının ikamet adresine çıkarılan tebligatın muhatabın adresine iki kez gidildiği, adresin kapalı tebliğ edilemediğinden iade şerhiyle iadesi üzerine 102'nci madde hükmü gereği ikinci kez tebliğe çıkarılması gerekirken tebliğe çıkarılmadığı bu nedenle ilanen tebliğ şartları bulunmadığı anlaşıldığından,

asıl borçlu şirkete usulüne uygun ödeme emri tebliğ edilmeksizin kanuni temsilciden takibinin olanaklı olmaması nedeniyle düzenlenen ödeme emrinde yasaya uyarlık görülmemiştir." gerekçesi ile ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiş olduğundan ödeme emrinde yazılı kamu alacağının haczen takibine olanak bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.