KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/5472 E., 2022/5211 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2022
- Esas No
- 2020/5472
- Karar No
- 2022/5211
- Temyiz eden (davalı)
- … Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
525 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 21. maddesi uyarınca muaf olunduğu ileri sürülerek ,01/01/2017-31/12/2017 tarihleri arasında elektrik faturaları üzerinden tahsil edilen 203.872,51-TL elektrik ve havagazı tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali ile ödenen tutarın faiziyle iadesi ve 2464 sayılı kanunun 34. maddesinden muaf olduğunun tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; her ne kadar davacı tarafından, 2464 sayılı Kanunun 34. maddesinden muaf olduğunun tespitine de karar verilmesi istenilmişse de; yargılama aşamasında, yapılan kesintinin hukuki denetimi yapıldığından ayrıca davacının 2464 sayılı Kanunun 34. maddesinden muaf olduğunun tespitine karar verilmesine gerek görülmeyerek ve davalı idarenin usule ilişkin itirazları da yerinde görülmeyerek işin esasına geçilmesine karar verildiği,
dosyanın incelenmesinden, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'na göre özel kanun niteliğinde bulunan 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un muafiyetler başlıklı 21. maddesinin (a) fıkrasında, İSKİ'nin faaliyetlerinin her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu hükme bağlandığından İSKİ'nin faaliyeti kapsamında tüketilen elektriğin, elektrik vergisinden muaf olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu 121.609,23 TL yönünden davanın kabulüne, 121.609,23 TL'nin yasal faiziyle davacıya iadesine,
davaya konu 72.421,75-TL'nin dava açıldıktan sonra davacıya ödendiği anlaşıldığından, konusu kalmayan bu kısmın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davaya konu 9.841,53-TL'nin ise dava açılmadan önce davacıya ödendiği anlaşıldığından bu kısım bakımından davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
2560 sayılı yasa uyarınca İSKİ'nin görevleri için muafiyet söz konusu olduğu, tüm fatura ve abonelikler davacı adına olsa da hepsi için muafiyet uygulanamayacağı, zira birçok faturanın veznelere ilişkin olduğu, faize hükmedilmesinin de doğru olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2020/5472, K. 2022/5211, 27 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama