KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/5771 E., 2022/4637 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2022
- Esas No
- 2020/5771
- Karar No
- 2022/4637
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Konut Yapı Kooperatifi
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
543 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla hükmolunan karar harcının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ...
Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile 369.671,20-TL harçtan peşin tahsil edilen 32.163,65-TL düşüldükten sonra davacı aleyhine 277.507,55-TL bakiye karar harcına hükmedildiği, 26/09/2017 tarihinde söz konusu hüküm fıkrası tashih edilerek peşin tahsil edilen harcın 92.163,65-TL olarak düzeltildiği ancak 28/09/2017 tarihli harç tahsil müzekkeresinin 277.507,55-TL üzerinden yazılması nedeniyle davalı idarece bu tutar üzerinden dava konusu ödeme emrinin düzenlenerek davacıya tebliğ edildiği, ...
Asliye Hukuk Mahkemesince 11/01/2019 tarihinde yazılan yazı ile bakiye harcın 217.507,55-TL olarak dikkate alınarak işlem yapılması gerektiğinin davalı idareye bildirildiği, davacı hakkında 277.507,55-TL üzerinden yapılan takibin 60.000,00-TL'lik kısmının, sonradan tashih edilen ve ayrıca yazı ile de bildirilen kararın ilk yazımındaki maddi hatadan kaynaklandığı görüldüğünden dava konusu ödeme emrinin 60.000,00-TL'lik kısmında hukuka uyarlık, mahkeme kararına dayanan 217.507,55-TL'lik kısmında ise hukuka aykırılık görülmediğinden davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,
dava konusu ödeme emrinin 60.000,00-TL'lik kısmının iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...
Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; alınması gereken 369.671,20 TL peşin harçtan yatırılan 32.163,65 TL'nin mahsubu ile bakiye 277.507,55 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiği, ancak önceden yatırılan miktar olan 92.163,65 TL'nin alınması gereken 369.671,20 TL harçtan düşülerek, bakiye karar harcı miktarının doğru şekilde 277.507,55 TL olarak gösterildiği, bu nedenle de kararın alt kısmına yazılan 26/09/2017 tarihli tashih şerhinde, sadece mahsup edilen peşin harç miktarının 92.163,65 TL olarak düzeltildiği,
davalıdan alınması gereken harç miktarında değişiklik yapılmadığı anlaşıldığından bu kararda hükmedilen 277.507,55 TL harcın tahsili için ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak UYAP kayıtlarından, ödeme emrinin dayanağı olan ...
Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyiz aşamasında bozulduğu, bu nedenle ödeme emrinin dayanağını kaybettiği saptandığından, ödeme emrinin 60.000 TL' lik kısmının iptaline karar veren Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibariyle hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Mahkeme kararı doğrultusunda yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2020/5771, K. 2022/4637, 11 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama