Danıştay 9. Daire E.2020/5862 K.2022/4979

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kayıtlı "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı bulunan taşınmazların alım-satım işleminde tahsil edilen tapu harcının iadesi talebiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve tahsil edilen 1.285.771,60 TL tapu harcının yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:....

Vergi Mahkemesi...gün ve E:..., K... sayılı kararıyla; korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğindeki gayrimenkulun devir ve iktisabı ile ilgili tapu işlemlerinde 492 sayılı Harçlar Kanunun 59/m maddesinin uygulama kabiliyeti bulunduğu, belirtilen işlemler dışında kalan ve harç mükellefiyeti doğuran diğer işlemlerde 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nun 21. maddesinin uygulanması gerektiği sonucuna ulaşıldığı,

... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan uyuşmazlığa konu taşınmazların tapu kayıtlarında "korunması gerekli kültür varlığıdır" kaydı bulunduğu ve bu taşınmazların satın alınması nedeniyle davacıdan 1.285.771,60 TL tapu harcı alınmış ise de 492 Sayılı Kanunun 59. maddesinin (m) bendine göre koruma kurulunca gayrimenkuller hakkında ''korunması gerekli kültür varlığıdır'' kararının alındığı tarih itibarıyla harç istisnası uygulanacağından davacıya ait taşınmazın satın alınması sırasında tahsil edilen tapu harcında yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline,

ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu taşınmaz üzerinde korunması gerekli kültür varlığı şerhi mevcut olmadığından 492 sayılı Kanun'un 59/m maddesindeki istisna hükmünden yararlanamayacağı, kesin yapılaşma yasağı da bulunmadığından 2863 sayılı Kanun'un 21. maddesindeki istisnadan da yararlanamayacağı yargıya intikal eden vergilendirme işlemlerinde idarece kanuni faizin ödenebilmesi ancak kararın tebliğinden itibaren infazın gecikmesi durumunda söz konusu olabileceği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.