Danıştay 9. Daire E.2020/6061 K.2021/2215

Dava konusu istem: Davacı banka tarafından, Türk Ticaret Kanunu ve Medeni Kanun Hükümlerine göre kurulan Türkiye İş Bankası Anonim Şirketi Mensupları Munzam Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Vakfına, her bir çalışanın maaşının belli bir oranında yatırılan banka katkı payının, çalışanlar açısından ücret niteliği taşıdığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, söz konusu ödeme tutarları üzerinden 2009/Ocak-Aralık dönemleri için ikmalen tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ile damga vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın reddine ilişkin karara karşı, Anayasa Mahkemesinin … tarih ve … No.lu bireysel başvuru kararı uyarınca yapılan yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Anayasa Mahkemesince, bireysel başvurusu üzerine hak ihlâlinin bulunduğu belirtilerek yeniden yargılama yapılmasına karar verilmesi durumunda bu karara uyulması zorunlu olduğundan, Anayasa Mahkemesinin … tarih ve … No.lu bireysel başvuru kararında da mülkiyet hakkının ihlâl edildiğine ve yeniden yargılama yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesine karar verildiği görüldüğünden, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) ve damga vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava kabul edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından çalışanlar adına munzam sandığa yapılan ödemelerin çalışanlara sağlanan birer menfaat olması itibarıyla ücret mahiyetinde olduğu, çalışanların tasarruf hakkının bulunduğu, ücret matrahından indirilemeyeceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.