Danıştay 9. Daire E.2020/6105 K.2022/2208

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ile aralarında imzalanan "Mavi Hidroelektrik Enerji Üretim Tesisinin Su Kullanım Hakkı ve İşletme Esaslarına İlişkin Anlaşma"nın hidroelektrik santral gücünün yükseltilmesi ve sözleşme bedelinin yükseltimesi maksadıyla 07/05/2018 tarihinde imzalanan sözleşme nedeniyle ödenen 23.149,77 TL noter harcı ve 194.212,22 TL sözleşme damga vergisi olmak üzere toplam 217.361,99 TL'nin iadesi iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve E.… sayılı işlemin iptali ve ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:….

K:… sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ile davacı şirket arasında imzalanan 07/05/2018 tarihli "Mavi Hidroelektrik Enerji Üretim Tesisinin Su Kullanım Hakkı ve İşletme Esaslarına İlişkin Anlaşma" ile daha önce aynı konuya ilişkin olarak 25/10/2016 tarihinde imzalanan sözleşmenin kurulacak hidroelektrik santralin kurulu gücünün ve bedelinin değiştirildiğinden bahisle sözleşme bedelindeki fark olan 20.486.521,21-TL üzerinden tahakkuk eden 23.149,77-TL noter harcı ile 194.212,22-TL damga vergisinin 07/05/2018 tarihinde ödendiği.

Adalet müfettişlerince. Noterliği'nde yapılan tetkikler esnasında, 07/05/2018 tarihli sözleşmenin eski sözleşmenin tadili olmayıp, yeni bir sözleşme olduğu ve buna göre harç ve damga vergisi tahakkuk ettirilmesi gerektiği belirtildiğinden, noterlikçe yapılan bildirim üzerine, daha önce 07.05.2018 tarihinde yapılan ödemeye ilaveten 15.320,23-TL harç ve 224.883,49-TL damga vergisinden ibaret toplam 240.203,72-TL'nin 17/04/2019 tarihinde.

Noter Vekilinin banka hesabına ihtirazi kayıtla yatırıldığının anlaşıldığı.

6446 sayılı Kanunun "Vergi ve harçlar" başlıklı 25. maddesinde, "DSİ tarafından, 26/6/2003 tarihinden itibaren yapılan ve ortak tesis yatırım bedeli geri ödemesi ihtiva etmeyen su kullanım hakkı ve işletme esaslarına ilişkin anlaşmalar ile ilgili olarak düzenlenen kağıtların damga vergisinden ve yapılan işlemlerin harçtan müstesna olduğunun belirtildiği, 07/05/2018 tarihli sözleşmenin "Geri ödeme esasları, hesaplama şekli ve ödenmesi" başlıklı 23. maddesinde ise, ortak tesis yatırım bedeli geri ödemesine ilişkin hususlara yer verildiğinden, mezkûr sözleşmenin damga vergisi ve harçlardan müstesna olmadığı sonucuna varıldığı;

öte yandan, 07/05/2018 tarihli sözleşmenin 1. maddesinde, "Bu çerçevede, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ile. Enerji Yatırım Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi arasında imzalanan ve.

Noterliğince … tarih ve … sayı ile tescil edilmiş olan 'Mavi Hidroelektrik Eneıji Üretim Tesisinin Su Kullanım Hakkı ve İşletme Esaslarına İlişkin Anlaşma' hükümsüz kılınmıştır."düzenlemesine yer verildiğinden, 07/05/2018 tarihli sözleşmenin, eski sözleşmenin eki ve/veya mütemmim cüzü değil, ayrı ve müstakil bir sözleşme olduğu, her ne kadar eski sözleşmenin tadili söz konusu ise de, bunun eski sözleşmeye ek protokol şeklinde yapılmadığı, aksine eski sözleşmeyi tamamen ilga eden yeni bir sözleşmenin söz konusu olduğu, bu durumda.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ile davacı şirket arasında imzalanan 07/05/2018 tarihli sözleşme nedeniyle 17/04/2019 tarihinde ihtirazi kayıtla ilaveten ödenen noter harcı ile damga vergisinin iade edilmemesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Dosyanın incelenmesinden, davacı Şirkete, T.C. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından … tarihinde … sayılı önlisansın verildiği ve bu kapsamda bir üretim tesisinin kurulduğu konusunda bir ihtilafın bulunmadığı; nitekim, davaya konu noter harcı ve damga vergisinin dayanağı sözleşmenin de bu tesisin lisansın geçerli olduğu süredeki su kullanımına ilişkin hükümler içerdiğinin anlaşıldığı,

olayda, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun geçici 4. maddesinin 5. fıkrasına uygun olarak 2020 yılından önce önlisans sahibi davacı şirketin, önlisansın geçerlilik süresi içerisinde bu önlisans kapsamında kuracağı üretim tesisleriyle ilgili olarak imzalandığı net olan sözleşmenin imzalandığı tarih itibariyle 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun geçici 4. maddesinin 5. fıkrasıyla getirilen istisnadan faydalanamayacağı ya da kaybettiği söylenemeyeceğinden, söz konusu hüküm yorumlanmadan tesis edilen dava konusu işlemde ve iptali istemiyle açılan davayı reddeden mahkeme kararında hukuka uyarlık bulunmadığı,

davacı tarafından, "Danıştay 9. Dairesinin E:2013/695 sayılı kararına istinaden faiz işletilmesine" karar verilmesi istenildiğinden ve söz konusu kararda da 3095 sayılı Kanun hükümlerine göre faiz ödenmesine hükmedildiğinden, taleple bağlılık kuralı gereği 3095 sayılı Kanun hükümlerine göre faiz ödenmesine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline ve ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun hükümlerine göre hesaplanacak faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sözleşmede yapılan tadilin yeni vergisel yükümlülükler doğurmayacağı iddia edilmiş ve yapılan değişiklik sözleşmede tadilat olarak kabul edilse de davacı şirket ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü arasında yeni bir sözleşmenin kurulduğu, bu kapsamda imzalanan sözleşmenin damga vergisine tabi olduğunun açık olduğu, noterlikçe tesis edilen işlemlerden noter harcı tahsilinde de hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.