Danıştay 9. Daire E.2020/6277 K.2022/4296

Dava konusu istem: Davacı adına, … İnşaat Gıda ve Petrol Ür. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu … sayılı ödeme emrine ilişkin olarak, davalı idarenin savunma dilekçesi ve dosyadaki belgeler incelendiğinde, ödeme emri içeriğinde yer alan borçlar için asıl borçlu şirket adına düzenlenen vergi ve ceza ihbarnamelerinin tebliğine yönelik davalı idare tarafından tevsik edici nitelikte bilgi ve belge sunulamadığı,

yine asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği belirtilmesine rağmen, normal ve mutad yollarla tebliğ yapılamadığı hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde öngörülen şekilde tutanak haline getirilmediği ayrıca söz konusu ödeme emri içeriği borçların defter belge ibraz etmeme nedeniyle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayandığı, davacının defter ve belgelerin ibraz edilmediği dönemde kanuni temsilci sıfatıyla sorumluluğunun bulunmadığı,

bu durumda ödeme emri içeriği vergi borçlarının şirketten tahsil edilememesi üzerine kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk görülmediği; dava konusu … sayılı ödeme emrine ilişkin olarak da ödeme emri içeriği borçlara ilişkin asıl borçlu şirket adına düzenlenen vergi ve ceza ihbarnamelerinin sahte fatura kullanımı nedeniyle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayandığı, ihbarnamelerin 15/01/2010 tarihinde şirket yetkilisi …'ya tebliğ edilmesi üzerine açılan davada ...

Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verildiği, daha sonra şirket adına … tarih ve … sayılı dilekçe ile 6111 sayılı Kanun kapsamında borçların yapılandırıldığı, yapılandırılan borçların ödenmemesi üzerine asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin 16/01/2012 tarihinde tebliğ edildiği, 2013 yılından itibaren 5 yıllık tahsil zamanaşımı süresi içerisinde ve en son 31/12/2017 tarihine kadar borcu cebren tahsili yolunda bir işlemin tesis edilmediği, öte yandan tahsil zamanaşımını kesen bir işlem veya hukuki bir olgunun bulunmadığı anlaşıldığından,

tahsil zamanaşımına uğrayan amme alacağı için davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket adına düzenlenen ihbarname ve ödeme emirlerinin şirketin bilinen adresinde tebliğ edilememesi nedeniyle ilanen tebliğ edildiği, söz konusu borçların kesinleşmesi üzerine şirket hakkında mal varlığı araştırması yapıldığı ancak herhangi bir mal varlığına rastlanılmadığı, davacı adına kanuni temsilci ve şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.