Danıştay 9. Daire E.2021/1018 K.2022/4814

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve bu vergiye ilişkin gecikme faizi yönünden ise; savunma dilekçesinde, bu amme alacaklarının takipten kaldırıldığı belirtildiği için ödeme emrinin bu kısmı hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı, yargı harcı yönünden.

2012 ve 2013 yılları vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararlarının, Bölge İdare Mahkemesi kararları ile kaldırıldığı, bu nedenle kesinleşen ve ödenmeyen bir amme alacağı bulunmadığından, dava konusu ödeme emrinin yargı harcına ilişkin kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu ödeme emrinin yargı harcına ilişkin kısımları iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğı, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

... nolu ihbarnamelerin vadesinde ödenmediğinden dava konusu ödeme emrinin düzenlenerek davacıya tebliğ edildiği, ödeme emri içeriği borçların bir kısmının takiplerinin iptal edildiği, ödeme emrine konu tarhiyatlara karşı açılan davaların henüz kesinleşmediği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.