Danıştay 9. Daire E.2021/1050 K.2023/4942

Dava konusu istem: Davacı şirketin ... İnşaat Enerji San. ve Ticaret A.Ş. ile imzaladığı alt yüklenici sözleşmesinden doğan damga vergisini ödemediğinden bahisle, 2017/Şubat dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen damga vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı ile dava dışı ...

İnşaat Enerji San. ve Ticaret A.Ş. arasında 17/02/2017 tarihli "Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi - Kapalı Havuz Yapımı" konulu ve 8.200.000,00-TL+KDV bedelli taşeron sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin bila tarih ve sayılı "Protokol ve İbraname" ile feshedildiği, yine aynı taraflar arasında 22/02/2017 tarih bila sayılı "Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Kapalı Havuz ve Peyzaj Yapım İşi" konulu ve 2.183.898,31-TL+KDV bedelli bir sözleşme imzalandığı,

davacının 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9/1. maddesi uyarınca gerçekleştirmiş olduğu işlemler nedeni ile davalı idareye sunduğu 19/05/2018 tarihli Katma Değer Vergisi İadesi Tasdik Raporu ekinde yer alan 17/02/2017 tarihli taşeron sözleşmesine damga vergisinin tahakkuk ettirilmediğinin davalı idarece 24/09/2018 tarih ve 14731 sayılı tutanak ile tespit edildiği, bu tutanak dayanak alınarak davacı adına vergi ziyaı cezalı tarhiyat yapıldığı,

damga vergisi açısından vergiyi doğuran olayın, 488 sayılı Kanuna ekli (1) sayılı tabloda yer alan ve herhangi bir hususu ispat veya belli etmek için ibraz edilebilecek olan kağıtların yazılıp imzalanması ya da imza yerine geçen bir işaret konulması anında meydana geldiği ve verginin sözü edilen Kanunda gösterilen zamanlarda ödenmesi gerektiği, vergiyi doğuran olayın taşeron sözleşmesi imzalanması ile doğduğu, sözleşmenin taraflar arasında feshedilmiş olmasının vergiyi doğuran olayı ortadan kaldıran bir neden olarak Damga Vergisi Kanunu'nda düzenlenmediği,

tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasının 2016 döneminde kesinleşmesi sebebiyle 2017 yılı başından başlamak üzere beş yıl içinde yapılan eylemlerden dolayı kesilen cezalara tekerrür hükmü uygulanabileceğinden, dava konusu vergi ziyaı cezasının 2017 yılına ilişkin olması sebebiyle vergi ziyaı cezalarının tekerrür sebebiyle artırılan kısmında da hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Taraflar arasında 17/02/2017 tarihinde imzalanan sözleşmenin feshedilerek 5 gün sonra 22/02/2017 tarihli yeni bedelli, yeni bir sözleşmenin imzalanması nedeniyle hukuki açıdan tekemmül etmeyen ilk sözleşmenin 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 1. maddesi kapsamında ispat ve belli etme gücünün varlığından söz edilemeyeceği, bu sözleşme nedeniyle re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı damga vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulü ile vergi mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı damga vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Damga vergisinde vergiyi doğuran olayın kağıtların düzenlenerek hukuken tekemmül etmesi olduğu, kağıt hükümlerinin uygulanıp uygulanmamasının vergileme açısından önem arz etmediği, davacının 30/11/2016 tarihinde vergi ziyaına sebep olduğunun kesinleştiğinden tekerrür hükmünün uygulanmasının da hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.