Danıştay 9. Daire E.2021/1259 K.2023/1060

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2015/Ocak ila 2019/Eylül dönemlerine ilişkin işgal harcınının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, işgal tespiti üzerine davalı idarece, davacı hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri çerçevesinde tarhiyat yapılmadan ve anılan Kanun'un 35. maddesi uyarınca ihbarname düzenlenmeksizin doğrudan tahakkuk aşamasına geçilerek tahakkuk fişi düzenlendiği, dolayısıyla işgal harcının önce tarh edilmesi ve ihbarnamenin ilgilisine tebliği sonrasında tahakkuk ve tahsil işlemlerine geçilmesi gerekirken, amme alacağının tahsili için davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde ve tahsil aşamasına geçilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca işgal harcına ilişkin yapılan işlemlerin yerinde olduğu, ayrıca ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edildiğinden ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.