Danıştay 9. Daire E.2021/1338 K.2023/4289

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016/Aralık döneminden 2017/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin "0"-TL olduğu gözetilerek katma değer vergisi beyanlarının yeniden düzeltilmesi sonucu, 2017/Ocak,Şubat,Mart, Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının, Mahkemelerinin E:… sayılı dosyasında 2016 yılının muhtelif dönemleri için yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istemi hakkında … tarih ve K:… sayılı karar ile "ret" karar verildiğinden, 2016/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin "0,00-TL" kabul edilmesi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporunun yeterli inceleme yapılmadan hazırlandığı, faaliyetinin gerçek olduğu, faturaların sahteliği konusunda bilgisinin olup olmadığının araştırılmadığı, satışlarıyla ilgili bir usulsüzlüğünün olmadığı, kendisine tebliğ edilen hususlarda düzeltmede de bulunduğu, kararın hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 02/11/2023 tarih ve E:2021/1317, K:2023/4290 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.