Danıştay 9. Daire E.2021/1739 K.2023/258

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; geçici vergi asıllarına ilişkin, dava konusu ihbarnamelerde her ne kadar geçici vergi aslı yer almışsa da, mahsup süresi geçmiş bulunan geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği, vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığının belirtildiği, davalı idarenin savunma dilekçesinde de geçici vergi aslına yönelik bir talebin olmadığı görülmekle, davacının bu talebi hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı;

geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması, yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle geçici vergilere üç kat vergi ziyaı cezası değil, bir kat vergi ziyaı cezasının uygulanması gerektiği, davaya konu vergi ziyaı cezalı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2017 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı mahkemelerinin E:… esasına kayden açılan davada … tarih ve K:… sayılı kararla davanın reddine karar verildiği,

bu durumda, geçici vergi farkı üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının, bir katı yönünden hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmı yönünden ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, geçici vergiler üzerinden kesilen bir katı aşan vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporları kapsamında idare tarafından yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Üçüncü Dairesi'nin 14/04/2022 tarih ve E:2020/4404, K:2022/1799 sayılı kararıyla onanmıştır.