KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/1812 E., 2022/6457 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire 1-(DAVACI) …
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2022
- Esas No
- 2021/1812
- Karar No
- 2022/6457
- Temyiz edenler
- —
- Vekili
- Av. …- Av. …
Karar Metni
584 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, … Dem. Çel. İnş. Nakl. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla, müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ilâ … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen görüş ve öneri raporu ile asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespit ve değerlendirmelerden, mükellef şirket hakkında vergi tekniği raporundaki tespitler ile davacı hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeni ile incelemenin devam etmesi dikkate alındığında, davacının sahte belge düzenleme organizasyonu içerisinde bulunan 5 mükellef kurumun 2017 takvim döneminde mali müşaviri olduğu,
mükellef kurumun davacıya herhangi bir defter ve belge teslim etmediği ve mükellef kurumun da dahil olduğu bazı firmaların işyeri açılışları ve beyannamelerini verebilmek için davacının vekalet aldığı, asıl borçlu mükellef şirket ile görüş ve öneri raporunda adı geçen mükellef şirketlere ait işlemlerin, mali müşavir ...'a ait ofiste, ...'un yardımcısı ... ile birlikte yapıldığı yönündeki davacı beyanının mesleki icaplarla bağdaşmadığı,
basiretli bir muhasebeciden beklenen bir davranış da olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulmasında ve adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinin katma değer vergileri, vergi ziyaı cezaları, gecikme faizlerine ilişkin kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı;
ödeme emirlerinin yargı harçlarına ilişkin kısmı bakımından ise, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesinde serbest muhasebeci mali müşavirlerin sorumluluğu, ortaya çıkan vergi ziyaına bağlı olarak salınacak vergi, ceza ve gecikme faizlerinden ibaret olup, yargı harcı yönünden yeminli mali müşavirlerin müşterek ve müteselsil sorumlu tutulması mümkün olmadığından, dava konusu ödeme emirlerinin yargı harçlarına ilişkin kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu ödeme emirlerinin yargı harcına ilişkin kısımlarının iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
DAVACININ İDDİALARI
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesindeki müteselsil sorumluluğun şartlarının oluşmadığı, bu nedenle dava konusu ödeme emirlerinin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI
Yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI
Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2021/1812, K. 2022/6457, 15 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama