Danıştay 9. Daire E.2021/1898 K.2023/546

Dava konusu istem: … İklimlendirme Ekipmanları San. Tic. A.Ş'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla, kanuni temsilci sıfatıyla davacının banka hesaplarına uygulanan e-haciz işlemlerinin kaldırılması ve haczedilen tutarın iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ikamet adresine tebliğe çıkılan hallerde ikinci defa muhatabın adreste bulunamaması halinde kapıya ''evrakın gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusulanın yapıştırılacağı'' kuralının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda açık şekilde düzenlendiği, ancak idarece dava konusu hacze dayanak ödeme emirlerinin davacıya ikamet adresinde tebliğ edilememesi üzerine kanunda düzenlenen şekilde kapıya pusula yapıştırıldığına ilişkin herhangi bir bilgi veya belgenin dosyaya sunulamadığının görüldüğü,

hacze dayanak ödeme emirlerinin davacıya usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinin kabulüne yasal olanak bulunmadığından, bu ödeme emirlerine dayanılarak tesis edilen dava konusu haciz işlemlerinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu haciz işlemlerinin iptaline,. Bank A.Ş. Toptancılar Şubesi'nde bulunan ve haczedilen tutarın davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek davalı idare istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk savunma dilekçesindeki iddiaların tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.