Danıştay 9. Daire E.2021/1915 K.2023/9

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 yılına ilişkin defter ve belgelerin yasal süresi içerisinde incelemeye ibraz edilmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014/Şubat-Mayıs dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının 2014 yılına dair işlemlerinin sahte fatura kullanımı yönünden sınırlı incelenmesi amacıyla defter ve belgelerinin usulüne uygun bir yazıyla istenilmesine karşın süresinde ibraz edilmediği, vergilendirmede vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin esas olduğu ve davacının defter ve belgelerinin sunulmaya hazır olduğu dava dilekçesinde belirtildiğinden, ara karar ile davacıdan istenilen yasal defter ve belgelerin davalı idarece incelenmesi üzerine vergi müfettişi tarafından düzenlenen … tarih ve … sayılı görüş ve öneri raporunda;

davacı tarafından temin edilerek yasal kayıtlarına intikal ettirilen ve davalı idarece sahte olduğu belirtilen faturaların düzenleyicisi olan firmalar hakkında sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporları bulunduğu, anılan raporların incelenmesi sonucu söz konusu firmaların ilgili dönemde davacı adına düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığı, bu durumda davacı adına re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ancak vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin olarak;

davacı tarafından defter ve belgeler mahkemeye ibraz edilmiş olduğundan dava konusu vergi ziyaı cezalarının bir katını aşan kısımlarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dava konusu üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden; vergi ziyaı cezasına sebep olan fiilin muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma olduğu, diğer yandan, davacının defter ve belgelerini mücbir sebep olmaksızın ibraz etmediğinin anlaşıldığı,

bu durumda zorlayıcı bir nedene bağlı olmaksızın defter ve belgeleri incelemeye yetkili olanlara ibraz etmeyen, vergi ziyaı cezasına sebep olan fiili muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak olan ve bu eylemleri Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi kapsamında bulunan davacı adına, ziyaa uğratılan verginin üç katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesinde yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının dava konusu vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımları yönünden verilen davanın kabulüne ilişkin kısmının kaldırılmasına,

bu kısım yönüyle de davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, defter ve belgelerin istenme tarihinde vergi dairesinde olduğu, mahkemeye sunulan defter ve belgelerin incelenmesi sonucu idarece düzenlenen raporda daha az tutarda indirimin reddedilmesi gerektiğinin belirtildiği, davanın reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Dosyanın incelenmesinden; davacının istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin dava konusu katma değer vergisi ve bir kat vergi ziyaı cezaı yönünden incelenmeksizin reddi, davacı tarafından defter ve belgeler incelenmek üzere Vergi Mahkemesine ibraz edildiği anlaşıldığından davacının temyiz isteminin vergi zyaı cezasının bir katı aşan kısımlar yönünden kabulü ve bu kısım yönünden Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dava konusu, 2014/Şubat-Mayıs dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden;

Dosyanın incelenmesinden; davacı adına 2014/Şubat-Mayıs dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı yönünden kabul eden, diğer kısımlar yönünden reddeden Vergi Mahkemesi kararının, redde ilişkin hüküm fıkrasının, davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmaması nedeniyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı tarafından, kesinleşen kısma yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Dava konusu vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmı yönünden yapılan temyiz başvurusuna gelince;

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.