Danıştay 9. Daire E.2021/2114 K.2023/1316

Dava konusu istem: … Tek. San. Tic. A.Ş.'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen …tarih ve …, …sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacının 04/05/2016 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde yapılan tescille kurulan asıl borçlu şirketin yönetim kurulu başkan vekilliğine seçildiği ve şirketi temsile yetkili kılındığı, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun 28/10/2016 tarihli kararına istinaden 03/11/2016 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde yapılan tescille, davacının bu görevi iptal edilerek, asıl borçlu şirkete kayyım atandığı,

dava konusu ödeme emirleri içeriğinde yer alan amme alacaklarının ise 2017-2019 dönemlerine ilişkin olduğu ve bu dönemlerde asıl borçlu şirketi temsile yetkili olmadığı görüldüğünden, anılan dönemler için kanuni temsilci sıfatı bulunmayan davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerince gerçekleştirilen işlemlerin hukuka uygun olduğu iddasıyla bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.