Danıştay 9. Daire E.2021/242 K.2022/5385

Dava konusu istem: Davacı adına, düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1, 353/6 ve mükerrer 355. maddeleri uyarınca 2014 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için öncelikle hükümde sayılan belgelerin düzenlenmediğinin, verilmediğinin ve alınmadığının belirlenmesi ve bu belgeleri vermeyen ve almayanların saptandığına ilişkin hukuken geçerli somut bir tespitin mevcut olması gerektiği, olayda, davacının emtia alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinin tespit edilmesi nedeniyle özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de, hangi mal alışlarının belgesiz yapıldığına ilişkin hukuken geçerli somut bir tespit ortaya konulmadığı ve söz konusu emtia alımlarının gerçekte kimden,

hangi tarihte ve hangi tutarda alındığının saptanmadığının anlaşıldığı, bu nedenle 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı, 213 sayılı Kanun’un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının incelenmesinden; tahsilat ve ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etme zorunluluğuna uymayan mükelleflerden her birine, her bir işlem için bu maddeye göre uygulanan cezalardan az olmamak üzere işleme konu tutarın % 5'i nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceğinin hüküm altına alındığı,

davacı hakkında yapılan incelemede, 2.580.000,00-TL ödemenin, banka veya özel finans kurumları aracı kılınarak yapılması zorunluluğuna uyulmadığından bahisle ceza kesilmiş ise de, vergi inceleme raporu ile söz konusu faturaların bir kısmının sahte olduğunun tespit edildiği, sahte fatura olduğu iddia olunan faturalar nedeniyle bir tahsilat ve ödemenin elden dahi yapılmasının beklenemeyeceği, kaldı ki elden yapıldığı varsayılan ödemelere ilişkin olarak karşıt inceleme suretiyle somut bir tespit yapılmadığından davacı adına, 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında uyarlık bulunmadığı,

213 sayılı Kanun'un 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının incelenmesinden ise; bu Kanuna göre belirlenen muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslara uyulmaması halinde özel usulsüzlük cezası kesileceğinin öngörüldüğü, olayda, 31/12/2014 tarihinde yevmiye defterine yapılan kayıtta, 320-Satıcılar hesabı 2.580.000,00TL borçlandırılmak, 108-Diğer Hazır Değerler hesabı ise aynı tutarda alacaklandırılmak suretiyle ilgili ödemenin gösterildiği,

ancak davacının, mal alışları ile ilgili ödemelerin nakit yapıldığı beyanı karşısında, 108-Diğer Hazır Değerler hesabı kullanılarak tek düzen hesap planına aykırı davranıldığı tespiti yapıldığından, davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 213 sayılı Kanun'un 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası dışında kalan özel usulsüzlük cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ile aynı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığından, bu kısma ilişkin davalı idare istinaf başvurusunun reddine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına yönelik davacı istinaf başvurusu yönünden ise;

kesilen cezanın dayanağı vergi inceleme raporu incelendiğinde, davacının tek düzen hesap planı ve muhasebe standarlarına aykırı kayıt yaptığı öne sürülen ödemelerin, sahte fatura aldığı kabul edilen mükellefe yapılan ödemelere ilişkin olduğu anlaşıldığından, anılan faturalar içeriği mal tesliminin gerçekleşmediğinin inceleme raporu ile kabul edilmesine rağmen, aynı zamanda bu fatura bedellerinin yanlış muhasebeleştirildiğinden bahisle özel usulsüzlük cezası kesilmesinde Yasa maddesine uyarlık bulunmadığından,

Mahkeme kararının davanın reddine ilişkin kısmında yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun kabulüne ve 213 sayılı Kanun'un 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.